Hannah Chaplin van Receptive
Founder Coffee, aflevering 008
Ik ben Jeroen van Salesflare en dit is Founder Coffee.
Om de twee weken drink ik koffie met een andere oprichter. We praten over het leven, passies, wat we geleerd hebben, … in een intiem gesprek waarin we de persoon achter het bedrijf leren kennen.
Voor deze achtste aflevering sprak ik met Hannah Chaplin, medeoprichter van Receptive, de software die je productmanagement stroomlijnt. Hannah begon als receptionist bij een softwarebedrijf, richtte daarna een ontwikkelbureau op en heeft sindsdien verschillende SaaS- en e-commercebedrijven gehad.
We praten over briljante SaaS-bedrijven, het belang van feedback van gebruikers en leren, de waarde van GDPR en over hoe we zijn beland waar we nu staan.
Welkom bij Founder Coffee.
Waar kun je luisteren?
Je kunt deze aflevering vinden op:
Transcript
Jeroen: Hoi Hannah, fijn dat je te gast bent bij Founder Coffee.
Hannah: Dank je. Ik heb inderdaad een kop koffie bij me. Zo doen we dit goed, toch?
Jeroen: Ja, hier ook.
Hannah: Perfect.
Jeroen: Hij is bijna op, maar misschien kunnen we halverwege even stoppen en haal ik nog een kop.
Hannah: Zou je er halverwege een beetje muziek onder kunnen zetten? Dan kunnen mensen daar gewoon naar luisteren terwijl wij iets te drinken maken?
Jeroen: Zeg het niet tegen de mensen, maar ik monteer het.
Hannah: Het geheim is verklapt.
Jeroen: Jij bent de founder van Receptive. Er zijn heel wat mensen in ons netwerk die niet in SaaS zitten en de geweldige tools om producten te beheren of hun productmanagement efficiënter te maken niet kennen. Wat doet het product precies voor mensen die Receptive niet kennen?
Hannah: Als we heel precies willen zijn, richten we ons specifiek op B2B SaaS-bedrijven. Feedback over producten is een enorm probleem, dus hebben we een systeem waarmee deze bedrijven feedback van klanten, hun interne teams en de markt kunnen verzamelen. De tool biedt heel wat rapportages en analyses, zodat ze alle gegevens kunnen begrijpen en ervoor kunnen zorgen dat iedereen werkt aan zaken die er echt toe doen — op productvlak. We helpen hen wanneer ze beginnen op te schalen of een enterprise-niveau bereiken.
Jeroen: Je verzamelt dus eigenlijk feedback, organiseert die, verbindt die met de features en bepaalt de prioriteiten voor de toekomstige roadmap. Klopt dat?
Hannah: Ja, precies. Alle feedback krijgt dus een hoge prioriteit. We hebben een heel mooi dashboard dat een prettige klantervaring biedt. Klanten kunnen eigenlijk op elk moment zien hoe het ervoor staat met hun product en de prioriteiten wijzigen. Mensen moeten productroadmaps voortdurend kunnen wijzigen!
We zorgen ervoor dat iedereen op de hoogte blijft en begrijpt hoe de zaken ervoor staan, en de rapportage omvat dat allemaal. Met één klik zie je wat enterprise-klanten in Duitsland willen en wat gebruikers in een gratis proefperiode willen. Zo krijg je bijvoorbeeld heel mooie uitgesplitste gegevens die helpen bepalen wat er op je productroadmap komt.
Jeroen: En zijn jullie op een of andere manier verbonden met andere tools?
Hannah: Ja, we hebben inderdaad een paar integraties.
Het feedbackproces verloopt natuurlijk grotendeels via systemen zoals Salesforce en Zendesk. Daarom zijn we verbonden met tools die klantgerichte teams gebruiken om feedback over feature requests te ontvangen.
Aan de andere kant integreren we ook met tools zoals JIRA. Als je in Receptive akkoord gaat om een van de functionaliteiten te bouwen waar feedback om vraagt, wordt er automatisch een taak aangemaakt voor het developmentteam.
Het werkt ook omgekeerd. Receptive is dus altijd up-to-date!
Jeroen: Op basis van de tools die je noemde, is het vooral gericht op grotere bedrijven, neem ik aan?
Hannah: Absoluut.
Ik denk dat je als kleiner bedrijf nog wel wegkomt met een spreadsheet of door je feedback gewoon in Trello te verzamelen. Dat deden wij zelfs voordat Receptive bestond.
Maar op een bepaald moment komt er bij alle verschillende teams enorm veel feedback binnen. Je salesteams voeren bijvoorbeeld elke dag honderden gesprekken en daar komt ongetwijfeld feedback uit voort. Op die schaal wordt feedback een enorm probleem. Maar als je het goed aanpakt, is het een enorme opportuniteit. Het komt er gewoon op aan die processen goed in te richten en op hun plaats te zetten.
Jeroen: Ja. Je zei dat je vroeger dingen in Trello organiseerde. Was dat bij een ander bedrijf?
Hannah: Ja. Dit is eigenlijk het vierde bedrijf dat ik heb gehad en het tweede SaaS-bedrijf. Ik ben begonnen als projectmanager. We gebruikten dus Basecamp, Trello en een paar andere vergelijkbare tools.
Jeroen: Kun je ons meenemen langs de verschillende startups die je hebt gehad?
Hannah: Zeker. Ik zal het niet te lang maken, geen zorgen.
Jeroen: Nee hoor, ga je gang!
Hannah: Het eerste bedrijf dat ik oprichtte, was toen ik 21 was. Ik was van school gegaan en had een baan gekregen aan de receptie van een softwarebedrijf. Ik raakte er helemaal door gefascineerd en dook er volledig in.
Daarna ben ik een developmentbureau begonnen. We stelden technische teams samen en werkten met grote brandingbureaus in Londen. We ontwikkelden en implementeerden de technische kant van hun projecten.
Daarna hadden we een bedrijf met een voorraadbeheersysteem, een soort SaaS-product. Veel ideeën voor Receptive zijn daar ontstaan. Tussen die twee bedrijven door werkte ik veel in e-commerce. Ik runde een bedrijf dat zich bezighield met e-commerceontwikkeling en grote Gentoo-platformen beheerde.
Eigenlijk een behoorlijk uiteenlopende mix. Maar allemaal software!
Jeroen: Alle softwaregedoe, oké.
Hannah: Ja.
Jeroen: Als je geïnteresseerd was in dat soort dingen, waarom ben je dan als receptioniste begonnen?
Hannah: Ik weet het niet. Ik verliet letterlijk de school en dacht: "Ik heb een baan nodig."
Jeroen: Wat heb je gestudeerd?
Hannah: Op school? Van alles.
Ik hield me bezig met muziek, economie, politiek, bedrijfswetenschappen en ook sport. Ik had dus op dat moment geen idee wat ik wilde doen. Wist jij toen al dat je een bedrijf wilde opbouwen?
Jeroen: Min of meer, ja. Eigenlijk wist ik al toen ik een jaar of tien was dat ik ingenieur zou worden, denk ik.
Hannah: Echt?
Jeroen: Ja, en dat kwam door mijn ouders, vooral door mijn vader. Hij was een hardcore ingenieur en heeft altijd R&D-afdelingen geleid. Ik wist dus dat ik ingenieur zou worden, en op de een of andere manier wist ik ook dat ik een eigen bedrijf wilde hebben.
Toen ik een jaar of vijftien was, begon ik websites te bouwen en droomde ik er al van om mijn eigen webbureau te hebben. Daar heb ik eigenlijk nooit echt over getwijfeld. Ik heb altijd een hekel gehad aan het idee om bij een groot bedrijf te gaan werken. En toch heb ik het gedaan!
Hannah: Heb je dat gedaan?
Jeroen: Ja.
Hannah: Hoe was dat? Was het verschrikkelijk?
Jeroen: O, het was echt verschrikkelijk. Ik heb het tien maanden gedaan, maar vanaf het begin had ik er een hekel aan. Daarna had ik een andere baan, en ook daar ben ik na tien maanden weer vertrokken. Ik ben eigenlijk begonnen bij Baxter, als je dat bedrijf kent.
Hannah: Nee. Dus dat was een bedrijf waar je bent begonnen nadat je tien maanden bij een grote organisatie had gewerkt?
Jeroen: Nee. Dat waren die tien maanden. Die tien maanden heb ik bij Baxter gewerkt.
Hannah: O ja, oké.
Jeroen: Het is een farmaceutisch bedrijf.
Hannah: Wat vond je er niet leuk aan?
Jeroen: De zakelijke manier van werken en het beperkte karakter van je functie. Het gebrek aan verantwoordelijkheidsgevoel en het feit dat je zelf de cultuur niet kunt bepalen — eigenlijk een combinatie van al die dingen.
Hannah: Ja, dat maakt het werkleven gewoon lastig.
Jeroen: Ja.
Hannah: Sommige mensen zijn daar echt voor gemaakt, toch?
En ik denk dat we in dat opzicht best op elkaar lijken. Ik wist altijd al dat ik een bedrijf wilde beginnen. Ik weet niet waarom, maar ik wist het gewoon. In een grote bedrijfsomgeving zou ik het ook moeilijk hebben gehad.
Jeroen: Ja.
Hannah: Ik denk dat elk groot bedrijf anders is, net zoals elk klein bedrijf anders is.
Jeroen: Ze zijn verschillend.
Daarna werkte ik bij een bureau en deed ik projecten voor bedrijven, maar soms werkte ik ook ter plaatse. Ik heb met vijf bedrijven gewerkt en de verschillen zijn enorm. Het is verbazingwekkend hoeveel invloed de cultuur kan hebben op hoe je je voelt, zelfs als persoon. Alleen al de manier waarop mensen met je omgaan en met je communiceren, had een enorme impact op mijn emotionele leven.
Hannah: Ja, dat is niet goed.
Jeroen: Hoe dan ook, het lijkt erop dat je heel brede interesses hebt. Heb je al die studies dan gecombineerd, of hoe zat dat precies?
Hannah: Ik weet eigenlijk niet precies hoe dat is gelopen. Maar terwijl ik bij het softwarebureau aan mijn eerste baan bezig was, besloot ik in mijn vrije tijd een opleiding te gaan volgen.
Ik had vier jaar lang eigenlijk geen weekend en geen avond voor mezelf. Ik weet niet waarom ik dat deed, maar het was leuk. Uiteindelijk heb ik dus een diploma behaald in sociale wetenschappen en economie.
Jeroen: O, oké.
Hannah: Maar ik vind economie echt leuk. Grappig, hè?
Jeroen: Misschien het zakelijke aspect?
Hannah: Ja, of misschien alles eraan. Ik vond dat soort dingen gewoon echt interessant. Dus ik deed dat terwijl ik werkte. Volgens mij was ik net klaar met mijn opleiding toen ik mijn eerste bedrijf oprichtte.
Jeroen: Heb je dan meerdere diploma’s?
Hannah: Maar één. O, mijn god, ik studeer echt niet meer.
Als oprichter leer je ontzettend veel, hè? Je hebt het gevoel dat je voortdurend bijleert en verandert, en tegelijk het gevoel dat je niet weet wat je aan het doen bent. Dus moet je er telkens weer induiken en ervoor zorgen dat je altijd op de hoogte blijft van dat soort dingen.
Voorlopig zou ik nog geruime tijd geen formele opleiding volgen. Jij wel?
Wat heb je gestudeerd?
Jeroen: Eigenlijk ben ik begonnen als elektronica-ingenieur. Daarna heb ik een master in biomedische technologie gedaan. Vervolgens ben ik naar de businessschool gegaan.
Hannah: Oké. Dus zoals je zei: omdat je al zo vroeg de techniek in wilde, was het waarschijnlijk vanzelfsprekend om een eigen bedrijf te beginnen?
Jeroen: Ja, maar toen besefte ik dat ik eigenlijk geen ingenieur wilde worden. Ik wilde dingen bij mensen brengen. Misschien technische dingen, maar in elk geval dingen bij mensen. Daarom ben ik naar de businessschool gegaan en daarna besloot ik dat ik een eigen bedrijf wilde beginnen.
Ik dacht dat de beste manier om dat te doen waarschijnlijk was om productmanager te worden bij een bedrijf. Omdat ik biomedische technologie had gestudeerd, dacht ik aan een farmaceutisch bedrijf. En dat bleek een vergissing.
Hannah: Ja, dat kan ik me voorstellen. Maar het is toch ook een leerproces? Op dat moment voelde het misschien verkeerd, maar zoals je zegt, heb je veel van wat daar niet goed aan was meegenomen om het beter te doen en op een manier een bedrijf op te bouwen waar je tevreden mee bent?
Jeroen: Precies. Werd je op de een of andere manier beïnvloed door je familie?
Hannah: Dat weet ik niet. Mijn vader werkt aan de universiteit als directeur van de facilitaire dienst en het vastgoed, dus hij houdt zich bezig met vastgoedbeheer. Ik begrijp eigenlijk niet goed wat hij precies doet, maar hij doet veel. Mijn moeder werkte in de verpleegkunde en werd receptioniste, en mijn broer en zus gingen allebei de medische kant op. Mijn zus is dierenarts en mijn broer is arts.
Ik was dus degene die niet wist wat ik wilde doen. Ik was degene die maar wat aanmodderde.
Jeroen: Het lag dus niet echt aan je familie, misschien een beetje aan je vader. Of laten we zeggen: aan je vrienden?
Hannah: Ik heb werkelijk geen idee. Grappig hè?
Ik heb het gevoel dat ik in heel wat dingen ben gerold, maar gaandeweg dingen heb uitgezocht door er gewoon aan te beginnen en van alles te proberen. Ik begon te werken aan wat ik leuk vond, en dat hielp. Ik ben altijd gek geweest op computers, sinds ik een Atari kreeg.
Weet je nog wat een Atari was? Ik kreeg er een toen ik zes was.
Jeroen: Ik had ook een Atari.
Hannah: Had jij er ook een? Ja.
Jeroen: Nou, mijn vader had er een. Maar uiteindelijk stond hij in mijn kamer.
Hannah: Tja, het zou onbeleefd zijn om er dan niet op te spelen als hij daar toch staat. Toch?
Jeroen: Ja. Zelfs toen ik nog heel klein was, werd ik altijd gewaarschuwd voor van alles. Mijn vader bouwde computers die nog met een cassetteplayer opstartten.
Hannah: Wauw.
Jeroen: Ja.
Hannah: Dat is trouwens echt cool.
Jeroen: Dus ik kom al vanaf heel jong met computers in aanraking.
Hannah: Dat is geweldig. Ja, ik denk dat het wel helpt. Toch?
Dat soort dingen om je heen hebben. Mijn twee kinderen zijn bijvoorbeeld ook echt geïnteresseerd in computers. We werken met Scratch, een heel leuke programmeertaal voor kinderen om te leren programmeren, en we hebben overal in huis wel een Raspberry Pi liggen. Ze vinden het dus allebei leuk om dingen te maken.
Maar je weet maar nooit. Zoals ik al zei, ben ik opgegroeid zonder echt veel na te denken over wat ik wilde gaan doen.
Jeroen: Hoe oud zijn ze inmiddels?
Hannah: Ze staan op het punt om acht en zes te worden.
Jeroen: Acht en zes worden, en ze programmeren nu al?
Hannah: Nou ja, alleen met Scratch. Maar door daar kleine spelletjes te bouwen, leer je wel de basisprincipes van computers. Heb jij Scratch gebruikt?
Jeroen: Nee, nee.
Hannah: Het is leuk en goed om de basis onder de knie te krijgen.
Jeroen: Inderdaad. Ik weet niet meer wat het eerste was waar ik mee begon. Volgens mij was ik in een game wat scripts aan het hacken om vals te spelen of zoiets.
Hannah: O jee.
Jeroen: Ik weet het niet meer. Op een bepaald moment begon ik met HTML, Flash en dat soort dingen.
Hannah: Ja, HTML is een goede plek om te beginnen. Toch?
Jeroen: Ja, het is makkelijk.
Hannah: Ja.
Jeroen: Zijn er nog andere startupoprichters tegen wie je opkeek, en waarom?
Hannah: Dat is een goede vraag. Ik denk dat het vaak niet de usual suspects zijn, of de mensen met een groot profiel. Ik heb er altijd erg van genoten om andere oprichters te ontmoeten, en veel van hen blijven onder de radar.
Ik geef je een paar goede voorbeelden. Matt Lanham van Gecko Labs bijvoorbeeld. Dat is een briljant SaaS-bedrijf. Hij woont in Schotland, maar doet momenteel veel zaken in de Verenigde Staten. Hij is gewoon heel nuchter en makkelijk om mee te praten. Ik denk dat sommige mensen een soort façade ophouden, en het is fijn om gewoon eerlijk advies te krijgen. Hij is zeker een van die mensen.
Jeroen: Absoluut.
Hannah: En ik kijk op naar Kevin Beals, de CEO van Refract. Hij bouwt trainingssoftware die SaaS-teams gebruiken. Echt briljant!
Hij was trouwens een van mijn angelinvesteerders. Ook hij is gewoon heel makkelijk om mee te praten, heel praktisch en heel nuchter, en hij bouwt een bedrijf net als wij. Ik denk dat ik vooral meer mensen zoals hij nodig heb, denk ik.
En jij? Heb je ook een hecht netwerk van mensen om je heen met wie je regelmatig praat?
Jeroen: Ja. Ik praat graag met verschillende mensen van wie ik vind dat ze het echt goed doen. Dat werkt vaak inspirerend.
Hannah: Dat helpt, hè?
Jeroen: Ja, dat doet het. Via deze Founder Coffees praat ik bovendien met heel wat geweldige mensen, en we schrijven ook over iconische producten die zijn gebouwd — zoals Trello, Slack en Intercom. Ze zijn echt inspirerend, omdat deze mensen hun visie op een heel mooie en consistente manier blijven uitdragen en een product bouwen dat gewoon uitzonderlijk is. Dat is minder makkelijk dan het lijkt.
Hannah: O mijn god, ja. Het is absoluut niet makkelijk.
We hadden het gisteren trouwens over Intercom. Wij waren een van de allereerste gebruikers van Intercom, dus we hebben hun hele ontwikkeling gevolgd. Met de serie D die eerder deze week werd aangekondigd, wordt het echt interessant om te zien welke kant ze nu op gaan. Ik ben eigenlijk heel benieuwd wat ze gaan doen.
Jeroen: Ja, ik vraag me echt af waar ze al dat geld voor nodig hebben. Ik kan het me ergens wel voorstellen, maar toch denk ik: “Echt? 125 miljoen dollar?”
Hannah: Ja. Je weet nooit in hoeverre die persberichten rond financieringsrondes en dergelijke waar zijn. Veel ervan is onzin, toch? Maar ik las dat ze zich op kunstmatige intelligentie wilden gaan richten. Dat is een hoop geld. Dus ik denk dat we het gewoon zullen moeten afwachten.
Jeroen: Ja, we zullen het zien, denk ik. Mijn gok is dat er veel geld zal gaan naar het overtuigen van grote bedrijven, om Zendesk uit de markt te duwen, en naar Service Cloud of Salesforce.
Hannah: Ja, ze zeiden dat ze de volgende Salesforce willen worden, of in elk geval net zo groot. Dus ik wens ze veel succes, denk ik. We zullen zien wat ze gaan doen.
Jeroen: Dat hebben mensen in de krant ook al over ons gezegd. Dus dat betekent niets.
Hannah: Wauw. Nou, daar heb je het!
Jeroen: Dat stond ook in België in de krant.
Hannah: Ga ervoor! Waarom niet?
Jeroen: Ja, waarom niet. Misschien op een bepaald moment. Voor nu kiezen we een heel andere koers dan Salesforce. Zij richten zich op de grote bedrijven, en wij op de kleine bedrijven. Het is een totaal andere oplossing.
Hannah: Ja, dat is inderdaad een groot verschil.
Jeroen: Wat zijn jullie ambities voor Receptive? Waar zie je het naartoe gaan?
Hannah: Het wordt nu echt spannend. We sluiten steeds meer enterprise-SaaS-klanten. Vorig jaar moesten we dus veel leren over juridische zaken en over onboarding wanneer je honderden of duizenden medewerkers hebt: hoe die onboarding eruitziet en hoe het traject naar klantensucces verloopt.
Hoewel we veel goede tractie krijgen, voelt het ook alsof we nog maar net begonnen zijn, wat volgens mij een heel spannende positie is om in te zitten. Dus ik wil gewoon doorgaan.
We hebben een heel prettig ritme gevonden. We hebben uitgewerkt hoe we moeten verkopen en aan wie, want als je begint, weet je dat allemaal nog niet.
Jeroen: Nee.
Hannah: Het is onderweg een evolutie, hè? Je leert voortdurend bij. Dus ja, ik wil gewoon blijven doen wat ik doe, doorgaan, het product verder ontwikkelen en zien wat we kunnen bereiken.
Jeroen: Maar wat doe je op lange termijn?
Hannah: Dat is een goede vraag.
Jeroen: Wat is eigenlijk jullie visie of missie?
Hannah: Zoals ik aan het begin al zei, is feedback een enorme opportuniteit en SaaS-bedrijven beginnen er nu pas echt vat op te krijgen. Het voelt dus alsof ze nog in de fase zitten waarin veel early adopters voor Receptive kiezen, en dat maakt het voor ons zo spannend.
Maar ik denk echt dat een oplossing voor productfeedback zo essentieel zou moeten zijn voor het bouwen van een SaaS-product dat mensen er niet eens over zouden hoeven na te denken. Net zoals je hosting en support nodig hebt. Productfeedback wordt vergeten en op allerlei manieren slecht beheerd, en onze grootste concurrent is de spreadsheet. Er is dus een betere manier om dit aan te pakken, en ik zou graag willen dat iedereen Receptive gebruikt. Maar we zullen zien.
Jeroen: Ja. Aan welke dingen werk je de laatste tijd?
Hannah: Aan het product of in het algemeen?
Jeroen: Nee, in het algemeen. Wat doe je eigenlijk?
Hannah: Dat verandert elke dag. Uiteindelijk doe ik van alles.
Jeroen: Ja.
Hannah: Onlangs hield ik me bijvoorbeeld heel nauw bezig met alles rond de GDPR. Staat alles wat nodig is op zijn plaats?
Jeroen: Ja, na deze oproep ga ik trouwens verder met alles rond de GDPR. Het is momenteel een van onze prioriteiten en het is mij blijven achtervolgen. De anderen mogen al het leuke werk doen.
Hannah: O.
Jeroen: Ja, ik weet het.
Hannah: Dat is nu eenmaal oprichter zijn, toch? Iedereen denkt dat je mag doen wat je wilt, terwijl het in werkelijkheid neerkomt op: nee, je krijgt alle vervelende klussen.
Jeroen: Ja, maar het is ook een ontzettend interessante oefening. Het is niet iets waar ik bergen energie van krijg, maar gewoon alles op een doordachtere manier organiseren — waar GDPR uiteindelijk om draait — is wel fijn. Ik zie de positieve kanten ervan.
Hannah: Ja. Ik denk dat er veel positieve dingen aan zijn. Andere mensen hebben het zware werk gedaan, maar ik ben betrokken bij het werk van de advocaten en houd toezicht op alles rond GDPR. Daar ben ik dus een beetje mee bezig geweest. En daarnaast ben ik, als ik het dagelijks werk even breed bekijk — want er verandert veel — vooral betrokken bij het toezicht op marketing en werk ik nauw samen met sales. We doen eigenlijk veel aan co-marketing, en zijn ook veel bezig met partnerships, evenementen en spreekbeurten.
Maar ik blijf ook heel dicht bij klantensucces staan. Ik wil dat nooit uit het oog verliezen. Ik praat nog altijd veel met klanten. Ik neem nog steeds weleens de telefoon op en geef af en toe een demo, omdat ik het op dit moment echt belangrijk vind om dicht bij de mensen en de problemen te blijven waarvoor we oplossingen ontwikkelen — zowel voor de manier waarop we het bedrijf ontwikkelen als voor de manier waarop we het product ontwikkelen.
Het is dus behoorlijk breed. Ik denk dat ik daardoor heel goed moet plannen — ervoor zorgen dat ik aan de juiste dingen werk en dat er tijd is om af te stemmen met de leiders van andere afdelingen. Dus ja, het is echt heel leuk. Het is fijn om allerlei verschillende dingen te doen. Waar strekt jouw rol zich toe uit?
Jeroen: Het lijkt heel erg op die van jou. Ik denk dat we ons in een vergelijkbare fase bevinden.
Ik doe momenteel veel aan marketing en ben ook erg betrokken bij de klantrelaties. En momenteel natuurlijk ook bij alles rond GDPR. Ik beheer ook nog altijd de producten, dus ik zou zeggen dat het heel vergelijkbaar is met jouw rol.
Ik zit nog niet in een fase waarin ik al mijn tijd besteed aan mensen aannemen of iets dergelijks. We bekijken nog altijd hoe we een groeimachine kunnen bouwen, in plaats van gewoon extra mensen toe te voegen aan wat we al goed op orde hebben.
Hannah: Ik denk dat de job ook voortdurend evolueert, toch? Afhankelijk van de fase waarin je zit, of — zoals we al zeiden — wanneer er iets als GDPR opduikt en dat zo belangrijk wordt voor de werking van het bedrijf. Dan moet je ervoor zorgen dat je dat goed aanpakt.
Maar de rol verandert ontzettend veel.
Jeroen: Ja. Ik had het net over dingen waar ik energie van krijg. Wat geeft jou de energie om door te gaan?
Hannah: Er zijn wel een paar dingen.
Ik denk dat een groot deel van het op peil houden van je energie en gemotiveerd blijven erin zit dat je plezier moet hebben in wat je doet. Ik ben echt dol op het probleem dat we oplossen en op het team, en dat is voor mij een enorme drijfveer.
Als ik niet zo enthousiast zou zijn over het product en over wat we doen, zou dat na een tijdje moeilijk worden. Het tweede belangrijke punt is gewoon naar buiten gaan. Ik ga behoorlijk vaak fietsen — naar het werk en weer naar huis — en ik merk dat fietsen naar het werk je echt goed op weg helpt voor de dag. En als ik naar huis fiets, geeft me dat de tijd om over te schakelen naar de thuismodus.
Ik denk dat het verleidelijk kan zijn om al het andere te negeren wanneer je het echt druk hebt. Proberen om beweging of iets dergelijks in je routine te passen, kan dus echt enorm helpen.
Jeroen: Ja, hoe ver woon je van je werk?
Hannah: Het valt wel mee. Het is maar 16 kilometer per dag met de fiets, maar ik maak ook langere ritten.
Jeroen: O, dat is ver. 10 mijl is ongeveer 16 kilometer. Dat is behoorlijk ver, als je het mij vraagt.
Hannah: Maar het is wel heel leuk. Het is fijn, en als je aankomt, zit je de rest van de dag vol energie. En jij, vind je tijd voor zoiets?
Jeroen: Ik ben weer tijd gaan maken voor dat soort dingen. Lange tijd heb ik dat soort activiteiten laten schieten, maar op een gegeven moment begint je lichaam daar een hekel aan te krijgen. Op dit moment probeer ik de meeste dagen thuis te werken en ben ik weer volop aan het sporten. Vroeger ging ik hardlopen, maar nu ben ik gaan fietsen.
Hannah: Oh, cool.
Jeroen: Ja, echt intensieve workouts. Ik houd mijn hartslag en zo in de gaten om ervoor te zorgen dat ik daadwerkelijk wat lichaamsbeweging krijg. Ik denk dat het ook veel mentale energie oplevert.
Hannah: Ja, het is een goed moment om na te denken, hè?
Ik bereid me erop voor. Terwijl ik op de fiets naar het werk ga, denk ik na over wat er op mijn agenda staat en wat die dag belangrijk is. Ik denk dat het echt helpt om geen afleidingen te hebben, zoals de computer of de telefoon.
Jeroen: Ja, tenminste als je niet naar podcasts begint te luisteren natuurlijk.
Hannah: Dat is inderdaad gevaarlijk.
Jeroen: Dus je woont samen met je man en twee kinderen?
Hannah: Ja. Hij is ook vaak in de buurt, dus het is fijn om tijd met het gezin door te brengen en samen dingen in de buurt te doen.
Jeroen: Dus is het eigenlijk gewoon werken, fietsen, thuiskomen en niet meer werken? Of hoe houd je de balans?
Hannah: Ik lees ’s avonds meestal veel. Ik heb iets vreemds: ik kan niet in slaap vallen tenzij ik heb gelezen, ik weet niet waarom. Sinds ik een kind was, moet ik gewoon lezen.
Dus ik vind het een goed moment om te lezen, en thuis praat ik ook best vaak over werk. Maar daarnaast probeer ik wel die scheiding te bewaren van: “Ik ben nu thuis.” Als de kinderen er zijn, ligt mijn telefoon in de bovenste lade en staat hij uit, en doen we gewoon domme dingen. Ik denk dat dat ook belangrijk is. Zoals je zei over die energie: een goede balans geeft je werk veel energie. Het heeft toch geen zin om moe te zijn?
Als je jezelf uitput, is het heel moeilijk om daarvan te herstellen.
Jeroen: Absoluut. Dat is altijd een risico, denk ik. Wat doet je man als je over werk praat?
Hannah: Hij rolt met zijn ogen! Nee, dat doet hij niet.
Jeroen: Nee, ik bedoel: wat doet hij voor werk?
Hannah: Ah. Hij werkt dus op het gebied van energie en duurzaamheid voor een groot vastgoedbedrijf. Hij doet van alles. Hij houdt zich eigenlijk veel bezig met technologie, bijvoorbeeld met het bekijken van verschillende technologieën die ze in gebouwen kunnen toepassen om ze energiezuinig te maken.
Jeroen: Oh, cool.
Hannah: Hij werkte onlangs aan een project. Hij had een heleboel Raspberry Pis aangesloten om allerlei energieverbruik te monitoren. Dus we praten best vaak over dat soort dingen. Het klinkt gezellig bij ons thuis, hè?
Jeroen: Ja. Mijn schoonvader doet eigenlijk hetzelfde. Misschien moeten we ze eens aan elkaar koppelen.
Hannah: Oh, dat is cool. Dat moeten we zeker doen! Voor wie werkt hij?
Jeroen: Hij heeft zijn eigen bedrijf dat dit soort installaties uitvoert en hij hecht echt veel belang aan de duurzaamheidskant ervan, dus hij zoekt altijd naar manieren om daaraan te werken. Zelfs als de markt er nog niet helemaal klaar voor is, vindt hij altijd wel een manier om het hier en daar te laten werken.
Hannah: Dat is cool, want er gebeurt ontzettend veel in die sector. Zowel op het gebied van hardware als software; al staan veel van die technologieën nog echt in de kinderschoenen en ontwikkelen ze zich razendsnel.
Jeroen: Ja, en mensen begrijpen ook niet waarom ze het zouden moeten aanschaffen. Ik bedoel, het kost veel geld.
Hannah: Ja, dat is eigenlijk het andere deel van zijn job: die kostenargumenten aanbrengen en de ROI analyseren. Je weet wel: “Als we deze warmtepompen in dit gebouw installeren, verdienen ze zichzelf in X jaar terug en op lange termijn levert dat een besparing van zoveel op.” Dus dat is de andere kant ervan, en ik denk dat dat in veel opzichten ook wel is wat wij doen.
Jeroen: Heb je het gevoel dat de timing nu goed zit voor Receptive, of zijn mensen nog altijd bezig om hun productmanagement te professionaliseren?
Hannah: Dat is nog een goede vraag. We hebben nog altijd het gevoel dat de markt zich wat dat betreft in een vroeg stadium bevindt. Hier en daar duiken er best wat kleinere bedrijven op die zich bezighouden met het beheren van feature requests en het verkrijgen van inzichten uit feedback van klanten.
Dus ik denk dat er stilaan wat tractie ontstaat, en het is echt leuk om dat te zien.
Jeroen: Ja, zo voel ik het ook aan. Wij zijn momenteel ook aan het kijken hoe we onze werking kunnen professionaliseren en welke oplossingen er zijn. Misschien moeten we Receptive ook nog eens onder de loep nemen; het is alweer een tijdje geleden.
Hannah: Oh, altijd welkom. Maar ja, het is een interessante kwestie.
Jeroen: Je zei dat jullie in Londen gevestigd waren?
Hannah: We zitten eigenlijk in Sheffield. Dat ligt een paar uur ten noorden van Londen.
Jeroen: In Sheffield?
Hannah: Ja, wat best bijzonder is, want de meeste van onze klanten zitten in de Verenigde Staten. Ik denk dat we inmiddels klanten uit zo’n 35 landen hebben. We doen echt ons best om klanten op te zoeken en tijd met hen door te brengen. We gaan regelmatig naar Amerika.
Jeroen: Vlieg je daar vaak naartoe?
Hannah: Ja, we verdelen dat onder elkaar. Dit jaar zijn we er nog niet geweest, maar binnenkort gaan we erheen. Ik denk dat dat aspect echt belangrijk voor ons is — dat we daadwerkelijk tijd met klanten op locatie doorbrengen. Dat is een van de mooie dingen aan software: je kunt iets creëren, je kunt overal zijn en het toch over de hele wereld verkopen. Dat is best cool.
Jeroen: Ja. Zolang je in Sheffield maar goede mensen vindt om mee samen te werken, neem ik aan.
Hannah: Oh, het team is geweldig. Daar hebben we echt heel veel geluk mee. Hier zitten trouwens best veel software- en technologiebedrijven, en ook veel creatieve bedrijven. Dus dat is mooi.
Jeroen: Is daar een universiteit?
Hannah: Ja, er zijn ook een paar grote universiteiten. Maar er zijn hier ook grote technologiebedrijven gevestigd, zoals WANdisco, SkyBet en andere.
Jeroen: SkyBet, dat is toch het wedbedrijf?
Hannah: Ja. Ik ben er geen fan van, maar ze werken wel aan een aantal interessante schaalbaarheidsproblemen. Ik kan niet zeggen dat ik fan ben van wat ze doen.
Jeroen: Ja, wij hebben iets soortgelijks. In België hebben we — ik ben de naam van het bedrijf vergeten — een bedrijf dat achter de helft van de porno-industrie zit.
Hannah: O ja, jeetje.
Jeroen: Ja.
Hannah: Zo zie je maar: een klein stadje in België en Sheffield.
Jeroen: Ja, deze plekken lopen misschien zelfs voorop in technologie.
Hannah: Ja, dat zou je in veel opzichten zeker kunnen zeggen.
Jeroen: Om stilaan af te ronden: wat is het laatste goede boek dat je hebt gelezen, en waarom koos je ervoor om het te lezen?
Hannah: O, ik ben een beetje slecht met boeken, want als ik voor mijn werk lees, zijn het meestal blogposts.
Jeroen: Nee, niet per se voor je werk, gewoon in het algemeen.
Hannah: O jeetje, ik lees echt alles. Het is een beetje gênant, maar op dit moment lees ik een heel vreemde serie over een advocaat die in Londen woont ten tijde van Hendrik VII. Ik lees echt alles en nog wat. Ik zal dus even moeten nadenken over welk boek.
Het businessboek dat ik heb gelezen, was Play Bigger, over category design.
Jeroen: Over welk soort design?
Hannah: Category design.
Jeroen: Juist.
Hannah: Ja. Het gaat dus over, zoals ik al zei, Receptive en de positie ervan in de markt, en over de vraag of het misschien te vroeg is, of wat dan ook. Bij category design gaat het erom dat je zelf de positionering bepaalt en een naam geeft aan wat je doet. Dat is echt een interessant boek. Ik heb er veel uit gehaald.
Jeroen: Ja, want je bouwt in feite een categorie uit.
Hannah: Ja, precies. Dat boek kan ik dus aanraden.
Jeroen: Wat mij betreft: ik denk dat ik dit al in een paar andere gesprekken heb gedeeld, misschien nog eentje. The Black Swan vond ik behoorlijk goed, tot op een bepaald punt. Ik weet niet of je het hebt gelezen. Het gaat over hoe mensen, als ze terugkijken, naar de geschiedenis kijken en verbanden leggen. Terwijl het op het moment zelf allemaal niet zo samenhing — het was gewoon toevallig. Alsof één ding dat eigenlijk helemaal niet zo logisch gebeurde, het andere veroorzaakt, terwijl er veel factoren meespeelden. En wanneer we terugkijken, beginnen we al die kleine factoren hier en daar te negeren. Dat is een heel interessante manier om naar dingen te kijken, omdat je beseft dat je dat eigenlijk elke dag doet.
Niet alleen wanneer je naar de geschiedenis kijkt, maar ook wanneer je achteraf verbanden legt die voor je brein nu logisch zijn, terwijl iets in werkelijkheid niet om die reden is gebeurd. Je bent de dingen gewoon achteraf aan het rationaliseren.
Hannah: Ja, dat is inderdaad iets natuurlijks om te doen.
Jeroen: Ja, absoluut.
Hannah: Ik denk dat je je er veilig door voelt en de controle behoudt, als je het doet.
Jeroen: Precies. Maar als je dit begrijpt, helpt het je op bepaalde manieren om geen vreemde vooroordelen en dergelijke te ontwikkelen.
Hannah: Die ga ik opzoeken, bedankt.
Jeroen: Ja. Na 150 à 200 pagina’s wordt het alleen wel een beetje repetitief.
Hannah: Vat jij de rest dan gewoon samen, dan lees ik de eerste 150 pagina’s.
Jeroen: O, de rest gaat meer de diepte in. Ik heb het boek eigenlijk samengevat.
Hannah: Perfect. Dat ga ik doen.
Jeroen: Laatste vraag. Als je helemaal opnieuw zou beginnen, wat zou je dan anders hebben gedaan?
Hannah: Ik zou Ali Mayham hebben opgespoord en gevonden. Zij is onze directeur klantensucces.
Als ik ooit opnieuw een bedrijf zou moeten beginnen, zou ik dat met Dan en Ali doen. Dan is dus mijn huidige medeoprichter en Ali is de derde oprichter geworden. Ze kwam misschien bij ons werken toen we ongeveer een jaar bezig waren. Vanuit het oogpunt van klantensucces heeft ze enorm veel aan dit bedrijf bijgedragen.
Dus als ik opnieuw zou beginnen, zou ik dat absoluut niet doen zonder haar erbij. Ze heeft het bedrijf gewoon enorm veel gebracht.
Jeroen: Ja, voor jou draait alles om het team.
Hannah: Ja, echt waar. Alles draait zo ontzettend om het team. Onderweg heb ik een paar verkeerde mensen aangenomen, en dat heeft veel impact — niet alleen op jou en het bedrijf, maar ook op het team om je heen. Je beseft vaak niet hoeveel invloed iemand die niet goed bij de rest past ook op iedereen om zich heen heeft. Dus ja, dat zou ik anders doen. Ik zou met drie oprichters beginnen en van daaruit verdergaan.
Jeroen: Ja, mooi. Dat was alles wat ik vandaag voor onze koffiesessie had! Bedankt dat je te gast wilde zijn in Founder Coffee. Het was echt geweldig om je erbij te hebben.
Hannah: Ik vond het erg leuk. Heb je je koffie opgedronken? Volgens mij heb ik nog een beetje over, maar die is koud geworden.
Jeroen: Die van mij is op, ja.
Hannah: O, goed gedaan. Heel erg bedankt dat je me hebt uitgenodigd.
Jeroen: Bedankt en tot snel!
Vond je het interessant? Lees interviews uit Founder Coffee met andere oprichters.
We hopen dat je deze aflevering leuk vond. Als dat zo is, beoordeel ons op iTunes!
Voor meer interessante verhalen over startups, groei en sales
👉 volg @salesflare op Twitter of Facebook
