Laura Roeder van MeetEdgar
Founder Coffee-aflevering 026
Ik ben Jeroen van Salesflare en dit is Founder Coffee.
Om de twee weken drink ik koffie met een andere oprichter. We praten over het leven, passies, wat we geleerd hebben, … in een intiem gesprek waarin we de persoon achter het bedrijf leren kennen.
Voor deze zesentwintigste aflevering sprak ik met Laura Roeder, medeoprichter van MeetEdgar, een socialmediatool die je content automatisch onder de aandacht van je klanten blijft brengen.
Voor MeetEdgar was Laura junior designer bij een bureau, freelance webdesigner en daarna consultant in socialmediamarketing. Ze bouwde een spreadsheet om het opnieuw delen van bestaande content te organiseren en dacht: “Waarom staat dit in een spreadsheet en is het geen echte tool?” Op dat moment ontstond het idee voor MeetEdgar.
Onlangs stelde Laura een President aan voor MeetEdgar en liet ze de dagelijkse werking aan haar bekwame handen over. We praten over waarom ze dat deed, over de uitdagingen van bouwen boven op sociale netwerken, over hoe ze de druk bij haar team weghoudt en over hoe “mensen niet falen, maar systemen wel”.
Welkom bij Founder Coffee.
Waar kun je luisteren?
Je kunt deze aflevering vinden op:
Transcript
Jeroen: Hoi Laura, geweldig dat je te gast bent bij Founder Coffee.
Laura: Bedankt dat je me hebt uitgenodigd.
Jeroen: Jij bent de oprichter van MeetEdgar. Voor wie MeetEdgar nog niet kent: wat doen jullie precies?
Laura: Wij zijn een tool voor socialmedia-automatisering. We zijn vooral gemaakt voor kleine bedrijven die zich richten op contentmarketing. Dus als je een podcaster bent of iemand die blogt en veel content maakt, en je echt een systeem nodig hebt om ervoor te zorgen dat die content altijd onder de aandacht van mensen blijft — je oude én je nieuwe content — dan doet Edgar dat automatisch voor je.
Jeroen: Wat moet ik me precies voorstellen bij ‘automatisch’? Neemt de tool bijvoorbeeld automatisch mijn eerdere posts en plant die opnieuw in?
Laura: Ja. Je kunt een RSS-feed koppelen of je posts handmatig toevoegen, net wat je wilt. Maar Edgar werkt met een systeem voor continue planning.
Jeroen: Oké. Kortom, ik kan mijn socialmedia-accounts actief houden zonder dat ik er zelf iets voor hoef te doen. Ik hoef niet steeds naar Buffer te gaan en het telkens opnieuw in te vullen.
Laura: Je kunt die post dus steeds opnieuw verzenden, of varianten van die post. Op Twitter mag je niet dezelfde post opnieuw verzenden. Je kunt wel varianten verzenden — verschillende statusupdates die naar dezelfde content verwijzen — en Edgar schrijft die automatisch voor je, wat best cool is. Een van de grote problemen die we oplossen, is dat veel mensen enorm veel tijd besteden aan het maken van content. Ze verzenden die in de eerste week waarin ze de content hebben gemaakt en promoten die daarna nooit meer, en dat is echt geen goede werkwijze, toch? Je wilt ervoor zorgen dat mensen de volledige bibliotheek met content zien die je hebt gemaakt.
Jeroen: Klopt. Dat is een probleem dat wij ook hebben. Ik ga dus eens naar MeetEdgar kijken. Hoe ben je precies op dit idee gekomen? Was het een probleem dat je bij een eerder bedrijf had?
Laura: Ja, het is een probleem dat ik zelf had. Edgar is een van die tools die echt voor mezelf is aangemaakt. Ik dacht: waarom bestaat er geen tool die dit doet? Dan maak ik gewoon wat ik zelf wil.
Laura: Voordat ik met Edgar begon, leerde ik kleine bedrijven hoe ze aan socialmediamarketing konden doen. Tijdens die trainingen bedacht ik dus een systeem voor mezelf waarmee ik handmatig deed wat Edgar nu doet. Voor Edgar maakte ik een grote spreadsheet, want net als bij de categoriegebaseerde functionaliteit van Edgar stop je je content in verschillende categorieën en vertel je Edgar hoe vaak hij uit die verschillende categorieën moet putten. Ik deed dat in een spreadsheet waarin al mijn content over categorieën was verdeeld, en vervolgens kopieerde en plakte ik dingen uit de spreadsheet in de tool. En ik dacht: “Huh? Waarom bewaar ik dit in een spreadsheet? Waarom zou mijn socialmediatool geen georganiseerde bibliotheek van al mijn content bewaren?” Dus ja, ik heb Edgar gebouwd om te doen wat ik daarvoor handmatig deed.
Jeroen: Ja, dat klinkt volkomen logisch. Hoe was de overstap van consultant naar het starten van een software-as-a-servicebedrijf?
Laura: Het was een grote wijziging, want ik ben geen developer. Weet je? Ik heb Edgar niet zelf gebouwd. Ik kan het niet repareren als het stukgaat. Ik had dus nog nooit een softwarebedrijf gerund en er was zeker een flinke leercurve; die is er nog steeds. Maar mijn belangrijkste doelgroep was in beide bedrijven dezelfde. Dat gaf me een enorme voorsprong bij de start van Edgar. Het blijft een belangrijk onderdeel van wat ons gelukt is. Ik had al jaren ervaring als een van de bedrijfstypes die wij bedienen en begreep daardoor heel goed welke problemen zij wilden oplossen.
Jeroen: Dat klinkt inderdaad als een enorm voordeel. Was dat het eerste wat je deed, consultant in social media worden, of had je daarvoor al andere dingen gedaan?
Laura: Hoelang werk ik nu al voor mezelf? Ik weet het niet, zo’n elf of twaalf jaar inmiddels? Na mijn studie had ik één baan, maar die heb ik opgezegd om freelance webdesigner en grafisch designer te worden. In 2008 maakte ik websites voor kleine bedrijven, toen social media net iets begon te worden. Mijn klanten vroegen me naar social media, dus maakte ik de overstap naar consultancy. Het bedrijf dat ik daarvoor had, heb ik trouwens niet als consultancybedrijf uitgebouwd. Het was eerder productized training. Ik maakte trainingscursussen en verkocht die online.
Jeroen: Oh. Was dat bedrijf helemaal van jou alleen, of waren er nog andere mensen bij betrokken?
Laura: Ik had een klein team. Ja.
Jeroen: Cool. Dus je bent eigenlijk altijd al bezig geweest met bedrijven oprichten en leiden?
Laura: Ja, dat klopt. Ik heb eigenlijk niet veel ervaring buiten het ondernemerschap. Ik was ongeveer een jaar junior designer bij een bureau. Daarna heb ik altijd voor mezelf gewerkt.
Jeroen: Waarom ben je bij dat bureau weggegaan?
Laura: Daar waren veel redenen voor. Eén daarvan was zeker de vrijheid. Ik denk dat bijna elke ondernemer daardoor gemotiveerd wordt: zelf je planning willen bepalen en een beetje zelf je lot in handen willen hebben. Ik merkte ook dat ik eigenlijk het tegenovergestelde was van veel freelancers. Ik zie dat veel mensen bijvoorbeeld grafisch designer zijn en als freelancer werken, waarna ze erg teleurgesteld raken omdat ze ook het zakelijke werk moeten doen. Dan zeggen ze: “Ik wil gewoon de hele dag kunnen ontwerpen,” weet je wel, “ik wil geen klanten moeten zoeken en al die andere dingen doen.”
Laura: Bij mij was dat dus net anders, weet je? In mijn rol als designer vond ik het eigenlijk een beetje saai dat ik de hele dag alleen maar ontwierp. Ik wilde meer betrokken zijn bij de marketingstrategie en alles wat met klanten te maken had. Dus keek ik naar verschillende carrièremogelijkheden en toen besefte ik: als ik freelance ga werken, kan ik veel meer doen. Ik zal ontwerpen, maar ik zal ook moeten leren over sales en prospecting, een bedrijf runnen en klanten binnenhalen. En dat sprak me eigenlijk enorm aan.
Jeroen: Ja. Dat is grappig. Ik weet precies wat je bedoelt. Ik heb engineering gestudeerd en daarna boden ze me jobs in engineering aan. Toen dacht ik: “Nee, ik wil iets doen waarbij ik met klanten praat,” en niet alleen met engineering bezig zijn. Ik bedoel, dat is interessant, maar het is gewoon niet genoeg of voelt niet zo vervullend als ook met mensen kunnen praten en dingen uitzoeken. Toch?
Laura: Het is gewoon een goede herinnering aan het feit dat er allerlei soorten mensen nodig zijn. Zodra je in een bedrijf werkt, ben je zo dankbaar dat er mensen zijn die echt houden van klantenservice en het oplossen van problemen voor onze klanten, want dat is niet mijn talent. Ik zou er niet goed in zijn om dat de hele dag te doen. Ik ben zo blij dat er mensen zijn die daar echt van houden en er ongelooflijk getalenteerd in zijn.
Jeroen: Waar ben je de laatste tijd vooral mee bezig bij MeetEdgar? Welke onderdelen van het bedrijf ben je momenteel aan het ontwikkelen?
Laura: Ik heb onlangs mijn rol gewijzigd. We hebben onlangs iemand benoemd tot president en dat is een grote wijziging, omdat dat betekent dat mijn rol nu alleen nog founder is en ik grotendeels uit het bedrijf ben gestapt. Onze president is nu de enige persoon die rechtstreeks aan mij rapporteert. Ik heb dus maar één direct report. Eigenlijk hoef ik maar één keer per week met haar te praten. Als dat een week niet gebeurt, is dat geen ramp.
Een deel daarvan is dus dat ik aan het uitzoeken ben wat ik nu wil doen. Eén ding dat ik doe, is het bedrijf promoten. Dingen zoals woordvoerder zijn voor het bedrijf vind ik erg leuk. Mijn achtergrond ligt in marketing, dus ik begin me nu ook weer te verdiepen in marketingtaken die ik al jaren niet meer heb gedaan. Zo werkte ik onlangs aan het herschrijven van de e-mails die je krijgt nadat je je hebt ingeschreven. Dat was altijd iets wat iemand uit ons team zou hebben gedaan terwijl ik met andere dingen bezig was. Maar nu heb ik wat tijd en denk ik: misschien is het wel leuk om weer eens wat e-mails te schrijven.
Jeroen: Ja. Hoe komt het dat je de stap hebt gezet om iemand tussen jou en de dagelijkse bedrijfsvoering te plaatsen, als president?
Laura: Het waren ongeveer voor de helft persoonlijke redenen en voor de helft zakelijke redenen. Ons team zit volledig in de VS en Canada, maar ongeveer een jaar geleden ben ik naar het VK verhuisd. En hoewel we een remote team zijn, werken we niet met mensen over de hele wereld. We doen veel werk op hetzelfde moment, tijdens de Amerikaanse kantooruren, dus het werkt voor mij echt niet om zo’n andere planning te hebben dan de rest van het team – zeker niet in een leidinggevende rol, want zodra je bedrijf een bepaalde omvang heeft, praat je gewoon veel met mensen. Dat is een groot onderdeel van het werk van elke manager. Ik merkte dus dat ik door mijn beslissing om naar het VK te verhuizen mijn oude rol niet meer op dezelfde manier kon uitvoeren. Tegelijk zag ik dat het echt tijd was voor de persoon die nu onze president is. Zij leidde de bedrijfsvoering en werkt al vanaf dag één bij het bedrijf, dus het was voor haar echt tijd om naar het volgende niveau door te groeien. Ik zag steeds meer manieren waarop zij het bedrijf succesvoller kon runnen dan ik had gedaan.
Laura: En tot nu toe gaat het goed. Het is echt heel leuk om de veranderingen te zien die zij in het bedrijf heeft doorgevoerd. Ze heeft gewoon veel talenten die ik niet heb. Dat heeft het bedrijf echt geholpen om succesvol te zijn.
Jeroen: Dat is echt mooi, en ook best moedig van je om het bedrijf eigenlijk uit handen te geven en aan iemand anders toe te vertrouwen.
Laura: Aan zeer bekwame handen.
Jeroen: Dat is echt mooi. Denk je dat je nu meer tijd aan strategie zult besteden, of eerder aan operationele zaken? Wat drijft je precies?
Laura: De strategie op grote lijnen is zeker interessant. Maar ik ben niet op een punt waarop ik nu fulltime werk, en ik probeer ook niet om van Edgar een fulltime job te maken. Weet je, het is prima als het maar een paar uur in beslag neemt. Misschien zal dat op een bepaald moment in de toekomst zelfs niet meer zo zijn. En weet je, waarschijnlijk begin ik op een bepaald moment aan een ander bedrijf en misschien maakt dat daar ruimte voor.
Jeroen: Juist. Zijn jullie winstgevend?
Laura: Ja, inderdaad. We zijn bootstrapped. We hebben geen geld opgehaald, dus als we niet winstgevend zijn, zijn we failliet. We zijn dus absoluut winstgevend.
Jeroen: Het klinkt als een goede functie om in te zitten. Je hebt dus eigenlijk een bedrijf dat draait, geld oplevert en je kunt rustig bekijken wat je ermee wilt doen, toch?
Laura: Ja. En mijn traject is altijd een beetje anders geweest. Ik heb in het eerste jaar van ons bedrijf bijvoorbeeld drie maanden zwangerschapsverlof genomen. Ik was zwanger toen we het bedrijf lanceerden. Ik ben dus nooit het type oprichter geweest dat 80 tot 100 uur per week werkt. Ik heb altijd een systeem gehad waarin een team uiteraard het grootste deel van het werk doet. En ik heb lange tijd parttime gewerkt. Het is dus niet alsof ik eerst alles zelf deed en er plotseling helemaal uit ben gestapt. Sinds de lancering van het bedrijf is dat absoluut een geleidelijke overgang geweest.
Jeroen: Aan wat voor bedrijven denk je dat je zou werken als je iets anders begint, omdat je dit net noemde, of is het nog altijd een heel vaag idee?
Laura: Ik word volledig overweldigd door alle mogelijkheden. Ik ben Amerikaans en woon hier in het Verenigd Koninkrijk, en zakendoen gaat in de VS heel anders dan in Europa. Er zijn bijvoorbeeld bedrijven in de VS die hier niet bestaan; er zijn producten in de VS die je hier niet vindt. Ik kijk dus absoluut naar allerlei mogelijkheden, zoals een van die producten verkopen of een van die businessmodellen overnemen. Maar waarschijnlijk moet ik gewoon vasthouden aan wat ik ken en weer iets met software doen, al weet ik het niet. Ik neem nog geen beslissingen.
Jeroen: Neem je dus wat tijd om erover na te denken?
Laura: Ja.
Jeroen: Is er momenteel iets in het bedrijf waar je heel nauw bij betrokken bent? Iets wat je de laatste tijd wakker houdt?
Laura: We gaan door een periode van veranderingen. 2018 was het moeilijkste jaar dat we ooit hebben gehad. We kregen een paar flinke klappen door veranderingen bij de sociale netwerken. Twitter veranderde zijn voorwaarden ingrijpend. Facebook stond niet langer toe dat tools berichten op profielen plaatsten. We verloren een tijdje de toegang tot Facebook-groepen en dat was enorm stressvol. In 2018 gebeurden er in de wereld van social media veel verontrustende dingen, en die veranderingen hadden een grote impact op ons bedrijf en ons team.
Laura: En nu is het 2019. Op het moment dat ik dit opneem, zitten we nog maar halverwege maart, maar het is tot nu toe echt geweldig geweest. We hebben een sterke groei gezien, dus het voelt een beetje alsof we uit die moeilijke periode komen en kunnen zeggen: oké, we hebben het gevoel dat we op het juiste spoor zitten. Maar daarna denk je altijd weer: oké, kunnen we hierop vertrouwen? Wordt het opnieuw heel zwaar?
Jeroen: Ja, ik heb er een paar verhalen over gelezen. ManageFlitter moest bijvoorbeeld volgens mij praktisch de deuren sluiten, en Quuu — ik weet niet of je hen kent — had ook heel wat problemen. Allerlei verschillende veranderingen. Zou je in je volgende bedrijf opnieuw iets rond sociale netwerken willen bouwen?
Laura: Dat is een interessante vraag, omdat ik denk dat het daar heel erg een geval van ‘het gras is groener aan de overkant’ is, toch? Wij kijken naar ons bedrijf en zijn zo afhankelijk van de beslissingen van de platformen dat we denken: het zou fijn zijn om een bedrijf te hebben dat daar niet van afhankelijk is. Maar elk bedrijf heeft een toeleveringsketen, toch? Voor softwarebedrijven kan dat AWS zijn. Elk bedrijf is op de een of andere manier afhankelijk van infrastructuur.
Laura: Als je fysieke producten verkoopt, heb je natuurlijk je productie, toch? Je hebt materialen waarvan de prijs kan veranderen. Dat is gewoon een factor voor elk bedrijf. En wij bevinden ons in de positie dat we niet afhankelijk zijn van één enkel sociaal netwerk, wat prettig is. Maar ja, het is een groot risico in ons bedrijf. Ik denk niet dat ik nog een startup in de socialmediawereld zou beginnen, omdat ik het gevoel heb dat ik daar ongeveer heb gedaan wat ik wilde doen.
Laura: Maar ondanks de nadelen van zo afhankelijk zijn, zou ik een ander bedrijf met dat soort afhankelijkheden niet volledig uitsluiten, omdat er ook enorme voordelen aan verbonden zijn.
Jeroen: Zoals bijvoorbeeld?
Laura: De voordelen zijn dat we voortbouwen op Facebook, begrijp je? Facebook heeft veel werk gestoken in het helpen van allerlei mensen om hun bedrijf op Facebook onder de aandacht te brengen, en wij kunnen daar een klein stukje van meepikken, toch? We zouden geen bedrijf hebben als Twitter, Instagram en Linkedin niet zulke grote, succesvolle bedrijven waren. We kunnen dus een beetje meeliften op hun slipstream, toch? Succes hebben dankzij al het werk dat zij hebben gedaan.
Jeroen: Je hebt gelijk. Je hebt het al een beetje gehad over de werk-privébalans: dat je niet iemand bent die 100 uur per week werkt. Je hebt het altijd rustig aan gedaan — ik zou niet zeggen trager — maar je hield meer ruimte voor het leven en iets minder voor het werk. Waarom is dat zo en hoe pak je dat soort dingen aan?
Laura: Ik weet niet of het gewoon in mijn aard zit. Ik ben nooit een workaholic geweest. Zoals ik al zei, werk ik al heel lang voor mezelf en heb ik altijd vrij regelmatige uren aangehouden. Ik werkte niet in het weekend. Ik werkte niet de hele nacht door. Ik doe mijn werk graag, maar het is nooit mijn hele leven geweest.
Laura: Ik ben altijd erg geïnteresseerd geweest in het inzetten van leverage om een bedrijf te laten groeien. Al vroeg zag ik wat de beperkingen waren van alles zelf doen in een bedrijf. Ik merkte het al in mijn allereerste bedrijf als freelanceontwerper. Elke freelancer loopt tegen hetzelfde probleem aan: je denkt, o, ik kan eigenlijk geen geld meer verdienen. Mijn agenda zit al helemaal vol. Dit is het zo’n beetje. En vaak stap je van daaruit over naar een ander businessmodel. Ik zag dat dus al vroeg.
Laura: Ik dacht: ik wil succesvol zijn op een manier die niet alleen mijn eigen persoonlijke output vereist, toch? Ik wil iets doen dat verder gaat dan alleen uren ruilen voor dollars. Ik denk dus dat het iets is wat in mijn aard zit en dat we hebben doorgetrokken naar de cultuur van ons team.
Laura: Dus ons team — niet alleen ik — werkt ’s avonds helemaal niet en werkt ook in het weekend niet. In Amerika is dat op zijn minst echt zeldzaam, en ik vind dat eerlijk gezegd een verschrikkelijke situatie. Met telefoons en laptops wordt er vaak van mensen verwacht dat ze elke avond min of meer met hun werk verbonden zijn, en dat vind ik echt absurd. Bij ons in het bedrijf zien we het zo: werk is iets waar je echt plezier aan moet beleven. Het moet je veel voldoening geven, maar het is zeker niet je hele leven. Je moet ook tijd hebben om van de rest van je leven te genieten.
Jeroen: Ja, daar ben ik het helemaal mee eens. De vraag is dan bijvoorbeeld: als je op je werk grote problemen wilt oplossen, houd je je daar buiten de werkuren in je hoofd mee bezig, of concentreer je je daar juist vooral tijdens de werkuren op?
Laura: Ja, ik bedoel, ik denk dat je er niet omheen kunt dat je ideeën krijgt. Als je team fulltime werkt, zoals het onze, gaat het niet om freelancers en contractors, maar om fulltime medewerkers. Je hoopt dat mensen nadenken over een aantal van de problemen waar ze aan werken. En ik vind dat prima. Er is een groot verschil tussen die mentale ruimte hebben en daadwerkelijk inloggen en werk doen. Dat is iets waar we echt op toezien, omdat het anders over de grenzen heen kan groeien die we willen stellen — zeker omdat veel mensen bij ons komen uit bedrijven met een heel andere cultuur. Veel mensen komen uit een vorige baan waar van hen werd verwacht dat ze altijd bereikbaar waren.
Laura: Zoals je weet werken we op afstand. We verwachten dat mensen tijdens hun werkuren ingelogd zijn op Slack en dat ze niet op Slack ingelogd zijn wanneer ze niet werken. Je zou Slack niet op je telefoon moeten hebben. Als we zien dat iemand na de werkuren nog ingelogd is — en daar speelt het verschil tussen de oost- en westkust een rol — dan ziet iemand aan de westkust bijvoorbeeld dat iemand aan de oostkust nog steeds ingelogd is. Dan denk ik: oké, het is bij jou 20.00 uur. Waarom ben je hier nog? Heb je Slack gewoon open laten staan? Je moet dit afsluiten. En als we zien dat mensen buiten de werkuren met elkaar communiceren, nemen we echt contact op om te zeggen: hé, zo werken we hier niet.
Jeroen: Ja. Het gaat er dus echt om dat je ook buiten je werk ruimte creëert. Mentale ruimte, fysieke ruimte. Wat doe je nog meer wanneer je niet werkt? Heb je kinderen?
Laura: Ja, ik heb een kind van vier en een baby van negen maanden. Ik heb genoeg om me bezig te houden wanneer ik niet werk.
Jeroen: Anders is het vast niet makkelijk om die twee te combineren, neem ik aan. Ik heb zelf nog geen kinderen.
Laura: Ja, en we merken dat we veel mensen aantrekken die dat belangrijk vinden. Niet iedereen in ons team heeft kinderen, maar veel mensen wel. En ik denk dat veel mensen bij ons komen omdat ze een cultuur willen waarin ze hun leven kunnen blijven leiden. Of dat nu om kinderen gaat, of gewoon omdat je dol bent op skiën en ervoor wilt zorgen dat je het hele weekend kunt skiën en verder helemaal niets hoeft te doen: mensen komen bij ons omdat ze zich aangetrokken voelen tot die cultuur. Ik denk dat het zeldzaam is om een bedrijf te hebben waar mensen maar 40 uur per week werken. Ik zeg dit trouwens terwijl ik momenteel in het VK ben. Daar ligt dat volgens mij anders dan in het VK en Europa. Jullie hebben bijvoorbeeld daadwerkelijk vakantiedagen, en dat is geweldig.
Laura: Maar in Amerika is het moeilijk om een baan te vinden van slechts 40 uur per week bij een bedrijf dat nog steeds groeit en spannende dingen verkent. Als je 40 uur werkt, is dat vaak bij een soort doodlopende baan die je niet echt uitdaagt.
Jeroen: Ja, dat begrijp ik helemaal. Volgens mij is het in Europa vergelijkbaar, maar niet zo extreem als in de VS, waar je echt niet al die vakantiedagen hebt en mensen het concept van een goede balans tussen werk en privé minder goed begrijpen.
Jeroen: Als je MeetEdgar voor veel geld zou verkopen, zou je je leven kunnen leiden zoals je wilt. Wat zou je doen?
Laura: Ik zou doen wat ik nu doe. Ik denk altijd dat je je leven zo moet inrichten dat het vandaag al precies is zoals je het wilt. Je moet niet wachten op die grote verkoop of op dat ‘ooit’ waarop je er eindelijk bent. Ik heb het gevoel dat ik een heel goede balans heb tussen de tijd die ik werk, de tijd die ik met mijn gezin doorbreng en de tijd die ik reis. Dus ja, ik denk dat mijn leven er ongeveer hetzelfde uit zou zien.
Jeroen: Oké. Waarom ben je eigenlijk naar het VK verhuisd?
Laura: Mijn man komt hier vandaan, dus het had gewoon te maken met tijd doorbrengen met familie.
Jeroen: Waar woon je nu precies?
Laura: In Brighton.
Jeroen: In Brighton. Mijn allereerste gast in Founder Coffee kwam ook uit Brighton. Ken je Adam van Better Proposals toevallig?
Laura: Nee, maar weet je, ik heb eigenlijk nog niet zoveel mensen uit Brighton ontmoet, omdat ik grotendeels niet aan het werk ben geweest. Ik zei al dat ik een baby van negen maanden heb, dus we waren aan het verhuizen en daarna had ik verlof. Ik ben dus nog niet echt in de start-upscene van Brighton terechtgekomen.
Jeroen: O. Hoe bevalt Brighton je dan, los van de start-upscene?
Laura: Het is echt leuk, ja. We hebben hier veel familie en neefjes en nichtjes voor mijn kinderen om mee te spelen. Als Amerikaan is het echt leuk om in Europa te zijn. Onlangs besloten we op het laatste moment om een week naar Kopenhagen te gaan, en dan boek je gewoon een supergoedkope, eenvoudige vlucht en ontdek je een leuke nieuwe stad. Dus ja. En vanuit Brighton zit je vlak bij Londen, dus ik geniet er echt van.
Jeroen: Ja, absoluut. Dat is zeker een van de voordelen van in Europa zitten: je kunt altijd heel gemakkelijk naar andere landen reizen. Om langzaam af te ronden: wat is het laatste goede boek dat je hebt gelezen, en waarom koos je ervoor om het te lezen?
Laura: Kijk, ik probeer te beslissen of ik een businessboek moet kiezen of niet. Wat vind jij?
Jeroen: Ja, ga voor een businessboek.
Laura: Een businessboek dus. Wacht, ik ga nu meteen mijn highlights op Kindle openen, want ik vergeet wat ik allemaal gelezen heb. Ik weet niet of dat bij andere mensen ook gebeurt. Sorry, dit kun je er gerust uit bewerken. Ik weet niet of jij op Kindle leest, maar soms weet je gewoon de naam niet meer van wat je aan het lezen bent.
Jeroen: Nee, ik lees nog altijd papieren boeken. Op de een of andere manier kan ik ze niet loslaten. Ik vind het fijn om ze te hebben, op te bergen en te bewaren, en ze echt fysiek te lezen. Anders heb ik het gevoel dat ik het scherm nooit echt loslaat. Ik weet dat de Kindle een ander soort scherm heeft, maar toch.
Laura: Ja. Oké, een businessboek dat ik onlangs heb gelezen en dat voor mij echt een gamechanger was, maar niet zo bekend is. Het heet The Road Less Stupid, wat zo’n grappige naam is. Het is van Keith Cunningham en het boek is zó goed. Ik denk echt: hoe kan het dat ik dit tien jaar geleden nog niet heb gelezen?
Laura: Om te beginnen staan er allemaal ontzettend boeiende verhalen in over de fouten die hij heeft gemaakt, en dat leest heerlijk. Hij had een vastgoedimperium dat uit elkaar viel en hij beschrijft heel gedetailleerd wat hij precies verkeerd heeft gedaan. Het is zo’n boek met superdegelijk advies van iemand die het echt heeft meegemaakt en enorm ervaren is. Zijn hele punt is dat je ervoor moet zorgen dat je veel tijd hebt — hij noemt het gewoon ‘denktijd’. Er staan veel goede aanwijzingen in en het boek bevat vragen om tijdens die denktijd over na te denken. Hij zegt eigenlijk: trek elke dag tijd uit en schrijf op, of denk op zijn minst na over wat deze vragen voor je bedrijf betekenen.
Jeroen: Ja. Dus eigenlijk een ervaren persoon die al zijn lessen deelt. Zijn die lessen heel concreet?
Laura: Dat zijn ze inderdaad. Ze zijn heel specifiek, vooral wanneer hij vertelt over zijn eigen traject. Veel van de vragen zijn natuurlijk wat algemener. Een vraag kan bijvoorbeeld zijn: wat zou er gebeuren als je bedrijf volledig afhankelijk was van referrals? Dan is het interessant om te bedenken: wat zou dat voor ons bedrijf betekenen? Hoe zou dat eruitzien? Maar het boek staat ook vol verhalen als: ‘ik liep te ver op de zaken vooruit’, ‘ik had te veel schulden opgebouwd’ en ‘ik had zoveel schuld en dacht toen dat alles goed zou komen, maar ik kon die schuld niet afbetalen en toen viel alles uit elkaar’. En juist die verhalen zijn behoorlijk leuk om te lezen.
Jeroen: Cool. Ik heb het net aan mijn Goodreads-lijst met boeken die ik nog wil lezen toegevoegd. Dank je. Nu we het toch over je traject hebben: is er iets waarvan je zou willen dat je het had geweten toen je begon?
Laura: Ik denk dat een van de belangrijkste lessen die ik heb geleerd, is dat er geen formule bestaat. Je kunt dit soort boeken lezen, ideeën opdoen, dingen leren en inspiratie halen uit wat anderen hebben gedaan. Maar ik denk dat we in ons bedrijf vaak op zoek zijn naar hét antwoord. We willen weten: oké, hoe trek je klanten aan? Hoe zet je klanten om? Hoe zorg je ervoor dat mensen je tool gebruiken als je in SaaS zit? Het is geweldig om alle bronnen die er zijn te lezen en de verhalen van verschillende mensen te lezen. Maar er is niet één antwoord, en wat voor een ander bedrijf werkt, werkt niet per se voor jou.
Laura: En ik denk dat het echt bevrijdend is als je zo snel mogelijk accepteert dat het voor iedereen anders is en dat er niet één juiste manier bestaat om het te doen. In het begin is het volgens mij juist heel frustrerend, omdat je denkt: “Zeg het me gewoon. Zeg gewoon wat ik moet doen.” Maar zodra je beseft dat je eigenlijk alles kunt doen, is dat ook wel cool. Dan denk je: oké, ik kan het op mijn manier doen. Ik hoef het niet te doen zoals iemand anders.
Jeroen: Ja. Dat is echt goed advies. Je ziet dat vaak in dit soort Facebookgroepen, waar mensen om advies vragen en anderen meteen advies geven zonder zelfs maar naar de specifieke situatie te vragen. Of ze vragen: “Werkt freemium?” En dan zeggen mensen nee, zonder enige achtergrondinformatie over wat je precies doet. Past het bedrijf wel bij freemium? Ik weet het niet.
Laura: Ja, dat is zo’n goed voorbeeld. Je leest inderdaad vragen als: werkt freemium? Ja of nee? Dat is natuurlijk een belachelijke vraag. Er zijn bedrijven voor wie freemium een enorm deel is geweest van hoe het gelukt is. Er zijn ook bedrijven die daardoor zijn opgehouden te bestaan. En meestal zit de realiteit ergens daartussenin: het werkte een beetje voor ons. We hebben er een paar klanten door gekregen. Het is niet ons belangrijkste kanaal. Dat komt heel vaak voor, maar niemand wil dat horen. We willen allemaal een ja of een nee. Maar ja, alles kan werken en alles kan ook niet werken. En zoals ik al zei: ik kom uit de marketingwereld, dus marketeers zijn hier verschrikkelijk in. Marketeers beloven je namelijk altijd die ene magische formule: ja, doe freemium. Begin een podcast. Schrijf vijf keer per week een blogpost. Schrijf superlange blogposts. Schrijf superkorte blogposts. Je ziet al die dingen steeds alsof ze de magische oplossing zijn die alles anders maakt zodra je ermee begint. Maar in werkelijkheid kan elk van die tactieken wel of niet werken voor jouw bedrijf.
Jeroen: Ja. Misschien zijn de vele contentmarketing die er is en die alleen maar uit algemene voorschriften bestaat daar deels debet aan.
Laura: Ik vond dit idee van een groep met de naam EO — Entrepreneurs Organization — erg goed. Het is een soort mastermind die je koppelt aan andere ondernemers. Bij EO geldt de regel dat je geen advies mag geven. Je mag alleen je persoonlijke ervaringen delen. En persoonlijke ervaringen betekent niet: ik heb het in een boek gelezen, maar: dit is echt met mij gebeurd.
Laura: Dus als iemand zegt: ik heb een conflict met mijn medeoprichter, wat denk jij? Dan mogen de anderen alleen delen: dit is wat er bij mij en mijn medeoprichter is gebeurd. Zodra je wat verder bent, merk je dit heel vaak: veel van wat je leest in blogposts en contentmarketing is niet eens gebaseerd op persoonlijke ervaringen van de auteurs. Ze hebben het gewoon ergens gelezen en het vervolgens opnieuw voor je opgeschreven. Of het is zo geschreven alsof dit hét antwoord voor iedereen is. Daarom vind ik het zo’n goed idee om gewoon je persoonlijke ervaring te delen, waarna anderen eruit kunnen halen wat ze willen.
Jeroen: Ja, dat klinkt als de beste manier om het aan te pakken. Laatste vraag: wat is het beste zakelijke advies dat je ooit hebt gekregen? Iets wat je kunt delen met de andere luisteraars van de podcast?
Laura: Een advies dat ik altijd onthoud, is: mensen falen niet, systemen falen. Dat betekent dat je bij een menselijke fout in je bedrijf — en dat overkomt ons allemaal, toch? — niet meteen moet denken, zoals we vaak doen: waarom heeft die persoon dit verprutst? Kan het hem of haar niets schelen? Was die persoon niet gefocust? Beschikte die persoon niet over de juiste vaardigheden? Je moet altijd, echt altijd, eerst kijken welk systeem achter die fout niet heeft gewerkt.
Laura: Dus: hadden we niet iemand anders die dit controleerde, terwijl dat wel had gemoeten? Gebruikten we niet de juiste tool, die beter voor ons had gewerkt? Het is bijna nooit zo dat iemand iets gewoon expres verkeerd doet om jou dwars te zitten. Mensen denken meestal dat ze op dat moment de juiste beslissing nemen. Je moet dus nagaan welke systemen — impliciet of expliciet — ervoor zorgden dat deze fout kon gebeuren.
Jeroen: Goed, dat is echt een goed advies. Nogmaals bedankt, Laura, dat je te gast wilde zijn in Founder Coffee. Het was geweldig om je erbij te hebben.
Laura: Ja. Dank je wel.
Vond je het leuk? Lees Founder Coffee-interviews met andere oprichters. ☕
We hopen dat je deze aflevering leuk vond. Als dat zo is, beoordeel ons op iTunes!
👉 Je kunt @salesflare volgen op Twitter, Facebook en LinkedIn.
