Xenia Muntean van Planable
Founder Coffee-aflevering 033
Ik ben Jeroen van Salesflare en dit is Founder Coffee.
Om de drie weken drink ik koffie met een andere oprichter. We praten over het leven, passies, lessen en meer in een intiem gesprek, waarin we de persoon achter het bedrijf leren kennen.
Voor deze drieëndertigste aflevering sprak ik met Xenia Muntean, medeoprichter van Planable, een platform voor samenwerking en goedkeuring van socialmediacontent voor agencies en grotere bedrijven.
Xenia richtte tijdens haar studie een socialmedia-agency op in Moldavië en bouwde die uit tot een team van zeven mensen, totdat ze Planable oprichtte om een van de samenwerkingsproblemen op te lossen waar haar agency mee te maken had.
Haar startup werd ontdekt door een accelerator in Roemenië en daarna door Techstars in Londen.
We praten over waarom je langzaam moet aanwerven om een cultuur op te bouwen, hoe enthousiast ze is over de rebranding van Planable, opnieuw tijd maken voor pottenbakken en juwelen maken, en de lange weg naar product-market fit.
Welkom bij Founder Coffee.
Waar kun je luisteren?
Je kunt deze aflevering vinden op:
Transcript
Jeroen: Hé, Xenia. Fijn dat je te gast bent in Founder Coffee.
Xenia: Hoi, Jeroen. Heel erg bedankt voor de uitnodiging.
Jeroen: Je bent dus medeoprichter van Planable. Voor wie Planable niet kent: wat doen jullie precies?
Xenia: Planable is een creatieve workflowtool voor socialmediateams. Het helpt marketingteams om samen socialmediacontent aan te maken. Ze kunnen er beter als team mee samenwerken, overeenstemming bereiken over de content die ze hebben geproduceerd, die visualiseren en op een heel gestroomlijnde manier publiceren. Alles op één plek. Het is dus een productiviteitstool voor socialmediateams.
Jeroen: Hebben we het dan over grote teams? Of zitten we nu bij grote bedrijven en agencies? Wie gebruikt Planable?
Xenia: Agencies zeker, want agencies werken van nature samen met veel mensen en met hun klanten. Ze bevinden zich per definitie in een samenwerkingsomgeving. Ze moeten hun werk aan klanten kunnen tonen en goedkeuringen krijgen. Dit type workflow is voor hen dus noodzakelijk vanwege hun businessmodel. Maar het geldt ook voor grotere in-house teams. Vijf mensen of meer, bijvoorbeeld. Of zelfs voor kleinere teams die verspreid zijn, op afstand werken en iets nodig hebben om te communiceren over het werk dat ze maken.
Maar goed, het probleem wordt meestal rommeliger en complexer zodra er meer mensen betrokken zijn bij de productie van socialmediacontent.
Jeroen: Hoe ben je begonnen met het maken van een oplossing voor dit probleem? Is dit iets waar je zelf mee te maken hebt gehad?
Xenia: Wel, net als in jouw verhaal, Jeroen, zaten wij in de sector. We zagen het probleem met eigen ogen. We voelden het zelf. We liepen er zelf tegenaan. Voor Planable had ik een kleine socialmedia-marketingagency en mijn technische medeoprichters werkten bij een vergelijkbare agency. We hadden het over de uitdagingen waar we op het werk mee te maken kregen en over hoe moeilijk het was om intern feedback van teamleden te verzamelen.
We maakten socialmediakalenders in Excel of soms in PowerPoint en deelden die intern via e-mail binnen de agency, en daarna extern met de klanten om goedkeuring te krijgen. Het voelde gewoon als zo’n gebrekkig proces.
We hebben ook een achtergrond in grafisch ontwerp en dachten voortdurend: “Designers hebben InVision om samen te werken aan de frameworks en designbestanden die ze maken.” In InvVision is het gewoon zo makkelijk om een opmerking achter te laten en je werk met klanten en intern te delen.
Het is zo’n mooi proces en als designer werkt het heel prettig in InVision. Maar marketeers hebben niets vergelijkbaars voor social media.
Ze hebben niets dat zo soepel en elegant is, en ook zo samenwerkingsgericht en visueel, als wat designers met InVision hebben. Zo is het idee voor Planable ontstaan. We wilden ons werk gewoon eenvoudiger en een beetje aangenamer maken. Planable is precies daarvoor opgericht.
Jeroen: Dus je zei dat de planningen eigenlijk in Excel-bestanden zouden worden gedeeld en dat mensen daarin feedback zouden geven.
Xenia: Ja.
Jeroen: Maar hoe maakte je vóór Planable een mock-up van posts op social media? Had je daar iets voor? Hoe bracht je dat in beeld, of waren het gewoon een paar regels en moesten mensen zich maar voorstellen hoe het eruitzag?
Xenia: O God, dat is zo’n interessant verhaal. Vooral wanneer ik heel belangrijke klanten had die hun campagnes erg serieus namen – Coca-Cola bijvoorbeeld, in Oost-Europa. Ik had een Photoshop-bestand waarin ik nabootste hoe hun volledige tijdlijn eruit zou komen te zien, met alle posts die we de volgende week of maand wilden publiceren. Dat was dus behoorlijk veel werk.
Toen werd ik slimmer en maakte ik een nep-Facebookpagina waarop ik de posts kon nabootsen, er een screenshot van kon maken en die naar klanten of intern kon verzenden. Dat was handig, omdat klanten zo makkelijk konden begrijpen hoe hun content er uiteindelijk uit zou komen te zien.
Maar voor mij was het ook handig, omdat ik zo kon controleren of de post eruitzag zoals ik bedoeld had. Spreadsheets en Excel-bestanden zijn namelijk gewoon een vreselijke manier om visuele content te presenteren. Dat werkt niet. Je bent volledig afhankelijk van de verbeelding van anderen om te raden wat je in gedachten had toen je die post opstelde.
Zo deed ik het dus destijds. Met Planable kun je de post gewoon aanmaken en ziet die er precies zo uit als op het socialmediaplatform zelf. De post ziet er op Twitter, Instagram, LinkedIn en Facebook precies uit zoals hij hoort. Met Planable krijg je dus wat je ziet.
Jeroen: Juist. Was dat social media-marketingbureau van jou, of werkte je ergens?
Xenia: Nee, ik ben ermee begonnen tijdens mijn tweede jaar aan de universiteit. Ik zat in een studentenorganisatie en een van de partners, een van de sponsors van die organisatie, was op zoek naar iemand voor hun social media. Daar stond ik dan: jong en ambitieus. Zo ben ik mijn bureau begonnen.
Ik studeerde destijds PR en massacommunicatie, dus het was een van mijn dromen om in die sector te werken. In de reclame. Ik had eigenlijk nooit gedacht dat ik een bureau zou oprichten. Het was een droom die ik niet eens had, maar hij werd wel werkelijkheid.
In het begin was het bureau gewoon ikzelf, en daarna waren we met ongeveer zes of zeven mensen. We deden niet alleen social media, maar ook websites en branding. Zo leerde ik meer over de sector en over de uitdagingen waar marketeers mee te maken hebben.
Jeroen: Bestaat dat bureau nog?
Xenia: Nee. Toen ik met Planable begon, lieten mijn medeoprichters en ik alles achter waar we toen mee bezig waren. Ik sloot mijn bureau. Mijn technische medeoprichter Nick verliet het bureau waar hij werkte. En mijn derde medeoprichter Vlad stopte met zijn studie om aan Planable te werken. We lieten dus behoorlijk wat achter ons: ons werk, maar ook het land waar we woonden. We begonnen in de Republiek Moldavië. Daar komen we oorspronkelijk vandaan. Daarna verhuisden we naar Roemenië om het bedrijf op te bouwen.
Jeroen: Waarom verhuisden jullie naar Roemenië? Is Roemenië een betere plek om je start-up te beginnen?
Xenia: Om te beginnen ligt Roemenië in de Europese Unie en biedt het, zou ik zeggen, betere economische kansen. Er zijn investeerders. Het heeft een groeiend – ik zou niet zeggen ‘sterk’, maar wel aankomend – ecosysteem voor start-ups, met angel-investeerders, sterke technische universiteiten, accelerators en behoorlijk wat evenementen zoals het evenement waar we het zo over gaan hebben. Daarnaast zijn er heel wat andere conferenties en platforms voor start-ups.
En het land heeft ook inspirerende verhalen over wat er is gelukt, zoals het verhaal waar je waarschijnlijk al van hebt gehoord en dat waarschijnlijk veel mensen kennen: UiPath, de Oost-Europese unicorn. Al die inspirerende verhalen uit Roemenië zorgen simpelweg voor een betere omgeving om een start-up op te bouwen dan Moldavië. Moldavië probeert dit ecosysteem nog altijd verder te ontwikkelen. Maar ik zou zeggen dat Roemenië een paar stappen voorligt.
Jeroen: Juist. Dus toen jullie je eigen bedrijf wilden beginnen, hadden jullie het gevoel dat Moldavië daar niet de juiste plek voor was en besloten jullie allemaal naar Roemenië te verhuizen?
Xenia: Ja. We werden eigenlijk ontdekt door een accelerator in Roemenië. Ze ontdekten ons in Moldavië, toen we nog met het idee voor Planable bezig waren, en nodigden ons uit voor hun acceleratorprogramma in Roemenië. Zo zijn we verhuisd.
Het is echt moeilijk om een bedrijf te beginnen als je niet de support van iemand anders hebt, en ik denk dat dat een enorme factor was die ons hielp om het bedrijf op te bouwen. Het maakte een wereld van verschil dat we een accelerator hadden die bevestigde dat wat we deden zinvol was. Ze wilden tijd in ons investeren, zodat we het bedrijf konden opbouwen en vooruit konden gaan.
Ik denk dat je ook zonder die dingen zeker een bedrijf kunt opbouwen, maar het is makkelijker als je mensen om je heen hebt die bevestigen dat je goed bezig bent.
Jeroen: Absoluut. Je zei dat je hiermee begonnen bent omdat iemand iemand nodig had die social media kon doen?
Xenia: Ja.
Jeroen: Was dat de eerste keer dat je besloot een bedrijf te starten, of speelde dat idee al eerder door je hoofd?
Xenia: Nee. Ik ben ondernemer geworden bij toeval. Ik heb er nooit van gedroomd om ooit ondernemer te worden. In Moldavië, dat kleine, piepkleine post-Sovjetland in Oost-Europa, hebben mensen daar geen ondernemersambities. Het is geen trend. Jongeren dromen er niet van om ooit ondernemer te worden. Het was dus niet iets waar ik voortdurend mee bezig was. Het overkwam me gewoon, en ik besefte pas op een bepaald moment dat ik ermee bezig was.
Maar mijn bureau was niet mijn eerste onderneming. Daarvoor had ik tijdens de middelbare school al een klein bedrijfje. Ik zag het zelf niet eens als een bedrijf, maar het bracht wel geld op. Ik maakte handgemaakte juwelen en verkocht die online. Je zou het dus fashion-e-commerce kunnen noemen, als je het een beetje wilt aandikken.
Maar het was wel mijn eerste poging om een bedrijf op te bouwen. En het was een goede poging. Het was winstgevend, net als het bureau. Zo is mijn ondernemersreis begonnen.
Jeroen: Was dat bij je medeoprichters vergelijkbaar, of was jij degene die hen het ondernemerschap in trok?
Xenia: Nou, het idee voor Planable zoals het nu bestaat, kwam eerst bij mijn medeoprichter Nick op. Dus ik denk dat hij die ondernemersgeest ook al in zich had, al was dit volgens mij het eerste bedrijf waar hij zich aan waagde. Planable is zijn eerste bedrijf. Maar ik denk dat we die drive allemaal in ons hadden. Vlad, mijn derde medeoprichter, had tijdens zijn middelbare school al een paar ngo’s opgezet.
We hadden dus allemaal die ambitie in ons, ook al had die zich op dat moment misschien nog niet vertaald in traditionele bedrijven.
Jeroen: Mmm-hmm. Cool. En wat is nu je droom als ondernemer bij toeval? Hoe meet je succes, om maar iets te noemen?
Xenia: Wauw. Dat is een moeilijke vraag. Bedoel je succes in het leven, persoonlijk gezien, of succes in het bedrijfsleven?
Jeroen: Ik denk dat je beide kunt behandelen. Voor veel ondernemers is succes in het bedrijfsleven ook succes in het leven. Of in elk geval een groot onderdeel daarvan, denk ik.
Xenia: Ja.
Jeroen: Maar dat hoeft niet per se.
Xenia: Nee. Ik zou die twee niet op hetzelfde niveau plaatsen.
Jeroen: Nee, absoluut niet.
Xenia: Omdat het een gevaarlijke weg is. Maar succes in het bedrijfsleven zou voor mij betekenen dat we de manier waarop marketeers vandaag werken echt veranderen. Je kunt een bedrijf opbouwen dat miljoenen waard is. Je kunt een hoge omzet draaien en veel klanten hebben, zonder iets te veranderen. Zeker als je actief bent in enterprise. Je kunt behoorlijk wat contracten tekenen, maar een grote meerderheid van die licenties is niet actief. Mensen gebruiken het product dan niet echt, en je zorgt er ook niet voor dat de manier waarop mensen werken verandert.
Dus ik denk dat ik mijn succes zou afmeten aan de vraag of we de sector echt kunnen transformeren. Daar zouden natuurlijk hogere omzetcijfers en meer contracten bij horen, maar voor mij draait succes bij Planable om verandering in de sector en er daadwerkelijk voor zorgen dat mensen afscheid nemen van Excel, Microsoft Outlook, Google Drive en al die archaïsche tools.
En een groot deel van succes bij Planable is ook het opbouwen van een cultuur waardoor je ’s ochtends enthousiast wakker wordt. Echt enthousiast om aan het werk te gaan. Ik denk dat dat voor mij een heel, heel groot onderdeel is, zowel professioneel als persoonlijk.
Zo zou ik succes definiëren: een geweldig team hebben en de sector helpen veranderen.
Jeroen: Dus aan de ene kant lijkt het erop dat je een groot bedrijf wilt opbouwen, of op zijn minst veel klanten wilt bedienen, omdat dat volgens mij een vereiste is om te kunnen wijzigen hoe mensen werken.
Xenia: Ja.
Jeroen: Aan de andere kant hecht je veel belang aan het opbouwen van een bedrijf met de juiste cultuur. Hoe denk je die twee met elkaar te kunnen verzoenen?
Xenia: Ja, dat is een goede vraag. Het is echt moeilijk om beide te hebben, want hoe meer je groeit, hoe moeilijker het wordt om de cultuur te behouden zoals je die oorspronkelijk bedoeld had. Het is lastig, maar wanneer we nieuwe mensen aanwerven bij Planable, is attitude het eerste waar we naar kijken. En als we niet iemand vinden van wie we denken: “Hell yes”, dan besluiten we het proces opnieuw te beginnen.
Voor ons is het dus echt belangrijk — zeker nu we nog een klein team zijn en met slechts tien mensen aan boord zijn — om ervoor te zorgen dat iedereen die bij Planable komt er net zo enthousiast over is als wij over hen. Het is moeilijk, maar ik denk dat het haalbaar is als je vasthoudt aan de waarden en principes die je voor ogen hebt en geen compromissen sluit. Ik heb bij het aanwerven zeker al compromissen gesloten, en dat liep nooit goed af.
Je neemt dus briljante, superslimme en bijzonder getalenteerde mensen aan, maar er is geen klik van 100%. Je denkt dat het feit dat ze slim zijn en geïnteresseerd zijn in het bedrijf uiteindelijk wel zal volstaan en dat alles uiteindelijk op zijn plaats zal vallen, maar als er geen chemie is, gaat het uiteindelijk niet werken. Dingen zullen hun gang gaan en op een bepaald moment een probleem worden.
Ik heb die les dus geleerd, en nu proberen we ervoor te zorgen dat de mensen die erbij komen gelukkig zijn en dat wij dat ook zijn. En ik denk dat die dingen haalbaar zijn. Een groot bedrijf hebben én een gelukkige, geweldige en toffe cultuur hebben: het kan, maar het is absoluut moeilijk om dat voor elkaar te krijgen.
Jeroen: Ja.
Xenia: Dus ja. Duimen maar.
Jeroen: Nog even over hetzelfde onderwerp. Denken jullie dit te kunnen bootstrappen, of zijn jullie op zoek naar financiering?
Xenia: Wel, we hebben al geld opgehaald, dus we zijn voorbij het bootstrappen. We werden eigenlijk vanaf het begin gefinancierd. Toen we drie jaar geleden met het bedrijf begonnen, kregen we een kleine investering van een familiefonds, eigenlijk een angel investment, van 20.000 dollar. Daarna hebben we Techstars in Londen doorlopen, goed voor nog eens 120.000 dollar. En onlangs hebben we onze seedronde afgesloten. We kiezen dus absoluut voor de gemakkelijke weg.
Jeroen: Ik ben jullie even gaan opzoeken op Crunchbase, en daar staat Londen in plaats van Roemenië.
Xenia: Ja. Omdat het bedrijf in Londen is opgericht. We zijn nu overgeschakeld. Het is een klassieke Delaware inc. Dus nu zijn we een Amerikaans bedrijf.
Jeroen: Mm-hmm. Wat doe jij persoonlijk bij Planable? Waar ben je zoal mee bezig?
Xenia: Dat vraag ik mezelf soms ook af. Het is een hele kluwen. Je zou het waarschijnlijk met me eens zijn — of juist niet. Het is gewoon zo divers en je doet zoveel dingen tegelijk. Een van mijn aandachtspunten op dit moment is ons rebrandingproces. We veranderen de naam niet. De naam blijft Planable, maar we wijzigen onze visuele identiteit, want als je nu naar het logo van Planable en het nieuwe logo van Slack kijkt, zie je misschien enkele overeenkomsten. Al heb ik ons logo zelf gebouwd en drie jaar geleden ontworpen. Slack is een groot bedrijf, dus je gaat niet tegen hen in. Dus ja, we gaan het wijzigen.
Het heeft sowieso een upgrade nodig, dus het was een goede gelegenheid om het merk verder te ontwikkelen. Dat is op dit moment dus een van mijn belangrijkste aandachtspunten. En we zijn mensen aan het aanwerven. Aanwerven is volgens mij altijd een van mijn topprioriteiten. Mensen aanwerven, de cultuur opbouwen en ervoor zorgen dat ik al die vakjes aanvinkten die we net besproken hebben.
Ja, dat zijn op dit moment mijn twee grootste aandachtspunten. En ik denk dat sales het derde is: nieuwe klanten binnenhalen. Dat zijn dus mijn drie belangrijkste prioriteiten, waar ik elke dag als eerste aan denk.
Jeroen: Dus dat zijn de drie dingen die je doet wanneer je op kantoor bent?
Xenia: Ja. Ik bedoel, dit is op hoofdlijnen. Op hoofdlijnen zijn dit inderdaad de dingen die ik doe. Maar eigenlijk vertalen ze zich in het schrijven van e-mails — heel veel e-mails.
Jeroen: Ja. Vooral e-mails schrijven. Ikzelf schrijf eigenlijk niet zo veel e-mails, wat soms misschien een beetje verkeerd is, denk ik.
Xenia: Verkeerd? Waarom zou je dat zeggen?
Jeroen: Mensen wachten lang op een antwoord. Omdat er zoveel andere kanalen zijn die mijn aandacht opeisen. We chatten bijvoorbeeld met klanten in Intercom.
Xenia: Klopt.
Jeroen: Ik chat vooral met andere founders en zo via Facebook Messenger of WhatsApp. Dan is er de interne Slack-chat. En e-mails zijn echt de laatste plek waar ik ga kijken.
Xenia: Interessant. Voor mij zijn e-mails het eerste waar ik naar kijk, gewoon omdat we Intercom volgens mij gebruiken voor selfserviceklanten: mensen die alleen voor een gratis proefperiode en dat soort dingen naar de website komen, maar ook voor klanten. Mijn prioriteit ligt vervolgens bij enterprise-klanten, en die contacten verlopen meestal via e-mail en niet via de chatbot. En met leveranciers en voor recruitment gebeurt alles via e-mail. Dat neemt dus een groot, groot deel van mijn dag in beslag.
Jeroen: Ja. Dat zou kunnen. LinkedIn ook.
Xenia: Ja, dat klopt. LinkedIn ook. Ik weet niet hoe dat bij jou zit, maar ik heb echt een probleem met de inbox van LinkedIn. Ik droom gewoon van een betere LinkedIn-inbox, met herinneringen en een snoozefunctie. Het voelt zo inefficiënt om ermee te werken. Ik bedoel: ik word gedwongen om in de LinkedIn-inbox te werken, maar ik droom ervan dat iemand een betere client bouwt. Zoals er e-mailclients zijn voor e-mail, zo stel ik me iets voor voor LinkedIn. Dus iemand zou dat moeten bouwen, als de API het toelaat.
Jeroen: Ik hoop dat LinkedIn dit hoort, want volgens mij zouden veel mensen dat graag willen, maar de LinkedIn API staat het niet toe.
Xenia: Oh, verdomme. Ja, laten we hopen dat LinkedIn het ooit zelf bouwt.
Jeroen: Ja. Het enige wat je kunt doen, is het min of meer hacken. Laten we zeggen: een inbox aan de clientzijde boven op die van hen.
Xenia: Ja.
Jeroen: Maar de vraag is hoe lang dat standhoudt.
Xenia: Ja, dat klopt. Ik weet het niet zeker, maar het is altijd lastig om iets boven op iets anders te bouwen. Ik kan het zeggen vanuit onze eigen ervaring: met API's is er altijd wel een probleem. Het is dus lastig, zeker omdat LinkedIn tegenwoordig erg restrictief is met zijn API.
Jeroen: Ja. Dit is een totaal off-topic vraag. Kost dat aan jullie kant veel werk? Ik heb bijvoorbeeld posts gelezen van de mensen van Quuu, waarin ze vertellen dat ze een groot deel van 2018 hebben besteed aan het bijwerken van al hun verschillende API's en alle wijzigingen die daarin waren doorgevoerd.
Xenia: Ja.
Jeroen: Ik heb ook andere apps zien sluiten omdat Twitter een bepaald onderdeel van zijn API afsluit en ze vervolgens geen toegang meer geeft, of tools boven op LinkedIn die wat meer gehackt zijn en de API niet gebruiken. Hoe is dat voor jullie?
Xenia: Het werken met API's is voor ons een lastige klus. Maar omdat het probleem dat we oplossen meer draait om samenwerking en planning dan om publiceren, zou ik zeggen dat het niet de kern van Planable is. Het staat wel absoluut in onze top vijf van problemen en top vijf van prioriteiten.
Een van de grootste uitdagingen waar we momenteel bijvoorbeeld voor staan, is rechtstreeks publiceren op Instagram. Er zijn heel wat Facebook-marketingpartners die rechtstreeks op Instagram kunnen publiceren, zoals Hootsuite bijvoorbeeld. Wij kunnen dat nog niet. Dat is dus een probleem voor ons als het gaat om klanten behouden en nieuwe klanten winnen. Het is veruit de meest gevraagde functionaliteit die we momenteel missen. En nu Facebook rechtstreeks publiceren op Instagram introduceert in zijn Creator Studio, wordt het nog moeilijker.
En het is hartverscheurend wanneer je met klanten praat en ze Planable verlaten omdat we die functionaliteit niet hebben. Het is niet iets waar we controle over hebben. Als het aan ons lag, zouden we het in één dag bouwen, maar het is opnieuw de API. We besteden dus veel tijd aan het samenwerken met Facebook om uitgebreide API-toegang te krijgen. API's zijn gewoon ontzettend lastig om mee te werken, en ook toegang ertoe krijgen is moeilijk.
Jeroen: Ja. Dus terug naar wat je eigenlijk doet. Als ik zou willen weten wat je doet: wat is dan het eerstvolgende uit je takenpakket dat je graag zou delegeren?
Xenia: Taken die ik graag zou delegeren?
Jeroen: Ja. Ik bedoel: je bent CEO, medeoprichter en verantwoordelijk voor het algemeen management, en er zijn vast dingen waar je meer tijd aan wilt besteden. Wat is het ene ding dat je nu doet maar zou willen delegeren, zodat je je beter op het bedrijf kunt richten?
Xenia: Ja. Een van de dingen die ik zeker moet delegeren, is een deel van het wervingsproces, want nu doe ik alles van begin tot eind. Ik ga mijn team nu betrekken bij het eerste deel van het wervingsproces: de volledige screening en de eerste selectie van kandidaten. Ik denk dat dat het team ook meer verantwoordelijkheid geeft bij de beslissing over wie er bij het team komt en wie hun nieuwe collega’s worden. Dat werkt voor hen ook versterkend, maar het helpt mij bovendien om tijd vrij te maken en pas halverwege in het wervingsproces in te stappen in plaats van alles van begin tot eind te doen.
En dan sales. Het team uitbreiden en het salesteam laten groeien, zodat ik niet langer de enige ben die zich op enterprise sales richt, maar we een team hebben dat deze functie ondersteunt.
Jeroen: Van de dingen die je doet: waar krijg je eigenlijk de meeste energie van?
Xenia: Ik ben ontzettend enthousiast én doodsbang voor ons rebrandingproces. Ik heb er gemengde gevoelens over, maar ik ben er wel enthousiast over, ook al vind ik het spannend. Ik ben benieuwd hoe het uiteindelijk zal uitpakken en hoe het eruit zal zien. Ik denk dat dit soort wijziging een frisse wind is en bovendien hoog tijd was.
Ik ben behoorlijk gepassioneerd en enthousiast over de branding en de nieuwe website, ook omdat er design bij komt kijken en ik van design houd. Toen ik het bedrijf begon, deed ik in het begin behoorlijk veel design, maar nu heb ik daar geen tijd meer voor — en die tijd zou ik er eigenlijk ook niet voor moeten hebben. Maar elke keer dat ik de kans krijg om feedback te geven op design en ons marketingmateriaal, of iets anders te doen dat met design te maken heeft, word ik daar heel enthousiast van.
Jeroen: Waarom denk je dat dat zo is?
Xenia: Ik heb Photoshop geleerd toen ik in de zevende klas zat. We verhuisden met mijn familie van het ene deel van Moldavië naar een ander deel van Moldavië, en ik had daar geen vrienden. Dus leerde ik die zomer Photoshop. Mijn moeder is schilder en heeft een sterk esthetisch gevoel; zij leerde me om de wereld visueel te bekijken. En ik denk dat ik dat mis. In die tijd deed ik veel design in mijn agency, dus ik denk dat ik daar erg naar terugverlang.
En het komt ook doordat je iets visueels bijna kunt aanraken, toch? Bij andere dingen, zoals sales of marketing, gaat het eerder om een proces dan om een eindresultaat. Met design kom je het dichtst bij iets dat echt fysiek is. En ik denk dat dat ook verband houdt met mijn eerste onderneming, toen ik handgemaakte juwelen maakte. Dat is ook een fysiek product.
Dus ik denk dat ik dit hele onderdeel van mooie dingen bouwen en ontwerpen mis, en dat is volgens mij waarom ik het zo leuk vind. Ik doe het graag wanneer ik de kans krijg.
Jeroen: Ja, ik wilde net zeggen dat je waarschijnlijk graag mooie dingen bouwt — en toen zei je het zelf al.
Xenia: Ja.
Jeroen: Cool. Ik neem aan dat je het behoorlijk druk hebt, als ik kijk naar alle verschillende dingen die je doet: van het werven van mensen tot het designproces en sales. Je houdt je met van alles bezig! Hoe houd je dat allemaal in balans met, laten we zeggen, je persoonlijke leven daarnaast? Waar ligt voor jou de grens tussen je werk en de rest?
Xenia: Ik weet niet of ik het echt in balans houd. Ik herinner me dat we in het begin, toen we Planable startten, geen weekend hadden. We waren volgens mij zo ontzettend enthousiast over het bouwen ervan. Dat zijn we uiteraard nog steeds, maar toen hadden we helemaal geen grenzen. We werkten op zaterdag en zondag tot elf uur ’s avonds. Geleidelijk aan begonnen we tijd vrij te maken voor ons persoonlijke leven. Eerst namen we de zondag vrij en daarna ook de zaterdag.
Nu probeer ik wat hobby’s en andere bezigheden op te bouwen om mijn leven in balans te houden, maar ik weet niet zeker of ik daar al echt goed in slaag. Wat ik nu probeer te doen, is naar de sportschool gaan. Ik denk dat dat me energie geeft, helpt om wat balans in mijn leven te brengen en me helpt ontspannen. Maar ik heb er nog steeds moeite mee om dat regelmatig te doen, net als veel andere mensen. Naar de sportschool gaan is lastig vol te houden.
Jeroen: Ja. Als je op zoek bent naar hobby’s, neem ik aan dat je geen kinderen hebt?
Xenia: Nee, nee. Zijn kinderen een hobby?
Jeroen: Nee. Ze maken een einde aan je hobby’s.
Xenia: O. Ja. Ik heb geen kinderen, nee. Niet zo veel persoonlijk leven dus. Of in elk geval niet zo’n interessant persoonlijk leven.
Jeroen: Dus het zijn vooral een paar hobby’s die je aan het ontwikkelen bent en naar de sportschool gaan?
Xenia: Ja.
Jeroen: Naar wat voor hobby’s kijk je?
Xenia: Nou, ik zat weer aan iets fysieks te denken, bijvoorbeeld knutselen of iets met mijn handen doen. Ik keek naar lessen op Skillshare of iets dergelijks over het maken van keramische potten en die vervolgens beschilderen. Dat zou ik graag doen, maar daarvoor heb je dus zo’n grote oven nodig waarin je die potten kunt bakken, die je eigenlijk van keramiek maakt. En ik kon er geen vinden. Ze zijn echt ontzettend duur om te kopen, dus je moet er een zien te vinden, en ik heb niets gevonden in Boekarest. Maar ik zou dat graag doen, omdat het me weer doet denken aan wat ik op de middelbare school met sieraden deed. Ik kan me voorstellen dat het ontzettend ontspannend zou zijn om ze gewoon te beschilderen en met mijn eigen handen te maken. Dat zou ik graag willen doen.
Maar goed. Ik stel het uit tot ik een oplossing heb gevonden om ze ook echt te kunnen maken.
Jeroen: Ja. En is dat in Boekarest, of is het in Londen? We hebben het tenslotte over die twee plaatsen gehad.
Xenia: Nee, ik woon momenteel in Boekarest. Het bedrijf is in Londen opgericht en we doen daar veel zaken. We hebben er investeerders en klanten, dus ik breng veel tijd door in Londen. Maar ik beschouw Boekarest nu als mijn thuis.
Jeroen: Mm-hm. Nu we langzaam afronden: lees je ook boeken?
Xenia: Dat doe ik, maar eerlijk gezegd niet zoveel als ik zou willen.
Jeroen: Ik vraag meestal wat het laatste goede boek is dat je hebt gelezen en waarom je ervoor koos het te lezen.
Xenia: Ah ja. Het laatste boek dat ik heb gelezen — ik ben er eigenlijk nog steeds in bezig — is 21 Lessons van Noah Harari.
Ik heb zijn boek Sapiens ook gelezen. Ik vind veel van wat hij schrijft erg goed. En ik denk dat vooral 21 Lessons een goed boek is als je in de technologie werkt. Het leest ook gewoon makkelijk. Het vraagt niet veel mentale ruimte of inspanning, dus ik zou zeggen dat het ook ontspannend leesvoer is. Voor mij tenminste.
Jeroen: Ja. Wat is tot nu toe je belangrijkste inzicht uit het boek? Oftewel: welke les is je bijgebleven?
Xenia: Gegevens gaan ons allemaal ombrengen. Ja, hij heeft het veel over hoe deze opeenstapeling van gegevens over de mensheid en de samenleving, als die niet goed door overheden wordt gereguleerd, in de toekomst kan leiden tot autoritaire technologieregimes. En hoe het verkeerd kan aflopen als de gegevens niet worden gereguleerd, omdat de mensen die ze bezitten technologieën kunnen ontwikkelen die niet per se in ons belang zijn.
We zouden dus in een heel Orwelliaanse wereld terecht kunnen komen. Dus ja. Ik zei dat het ontspannend leesvoer is, maar nu ik het zo zeg, klinkt het toch behoorlijk eng.
Jeroen: Ja. Is er iets waarvan je had gewild dat je het had geweten toen je met Planable begon?
Xenia: Dat is een interessante vraag. Ja, ik had gewild dat iemand me duidelijker had gemaakt dat het veel tijd zou kosten om product-market fit te bereiken, en dat product-market fit heel onzeker is. Je denkt misschien dat je die hebt bereikt, maar het blijft altijd de vraag of dat echt zo is.
Dus ik denk vooral aan de hoeveelheid tijd die het kost om het product op de markt te brengen en aan het product te blijven itereren. Ik was waarschijnlijk een beetje naïef en verwachtte dat alles wat sneller zou gaan, en ik had gewild dat ik dat had geweten. Ik had gewild dat mijn verwachtingen beter waren afgestemd op de werkelijkheid. Dus dat is een van de dingen waarvan ik had gewild dat ik ze wist. Ja.
Jeroen: Als ik er zo over nadenk, voel ik hetzelfde. Ik weet nog dat het april 2014 was, dat we dit geweldige idee hadden en vervolgens dachten: “Mensen gaan dit geweldig vinden en we worden razendsnel succesvol. We hoeven dit ding alleen maar te bouwen.” We hadden er wel een aanpak voor, namelijk om het stap voor stap te doen en het idee te testen.
Maar we hadden absoluut verwacht dat het sneller zou gaan dan het uiteindelijk ging.
Xenia: En ik denk dat een van de problemen hierbij was dat ik ervan uitging dat alles van mij afhing, toch? Van hoe snel ik verplaats en hoeveel ik werk. Maar dat is niet zo. Er zijn dingen waar je geen controle over hebt. Je moet gewoon wachten tot die dingen gebeuren, en de tijd moet verstrijken. Ik had dus gewild dat ik had geweten dat het niet alleen van mij en mijn team afhangt, van hoeveel we werken en hoeveel moeite we hierin steken. Het hangt nog altijd af van zoveel andere factoren waar we zelf geen macht over hebben.
En ik denk dat het me had geholpen om me in sommige gevallen minder schuldig te voelen en wat meer ontspannen te zijn over hoe snel alles gaat. Want als je al die druk op jezelf legt en denkt dat het volledig van jou afhangt hoe het met het bedrijf zal gaan, dan is het ook allemaal jouw schuld wanneer het niet goed gaat.
Jeroen: Ja.
Xenia: Dat is ergens ook zo, want jij runt het bedrijf, maar niet voor 100%, toch? Er zijn bepaalde factoren waar je geen controle over hebt, en daar moet je je bewust van zijn.
Jeroen: Ja. Heb je daar een paar voorbeelden van?
Xenia: De API's, absoluut. Samenwerken met externe partners is altijd lastig. En ook gewoon met klanten praten en nieuwe contracten ondertekenen: dat is eveneens een externe factor. Ik bedoel, je kunt er wel druk achter zetten. Je kunt het versnellen. Maar uiteindelijk ligt het opnieuw buiten je controle. Ik denk dat er in sales veel van dat soort dingen zijn die niet volledig van jou afhangen, toch? Jij weet dat waarschijnlijk beter dan ik. Maar dat is wat ik tot nu toe heb geleerd.
Jeroen: Juist. Laatste vraag. Wat is het beste zakelijke advies dat je ooit hebt gekregen?
Xenia: Het beste zakelijke advies? Even denken.
Jeroen: Het kan van een van je investeerders, medeoprichters of Techstars zijn gekomen?
Xenia: Ja, ik denk dat het onlangs van een van mijn investeerders kwam. Het ging over het aanmaken van onze eigen categorie. Ik denk dat het heel belangrijk is om een nieuwe categorie te definiëren en die met je eigen product op te bouwen. Dat is waar we op dit moment over nadenken voor Planable: welke productcategorie maakt Planable aan? Dat zal waarschijnlijk creatieve contentcollaboration worden.
Dus ik denk dat het een interessante benadering van ondernemen is om een nieuwe ruimte te creëren, die in bezit te nemen, er een vlag in te planten en de groei binnen die specifieke categorie die je hebt aangemaakt aan te jagen. Dat was dus een goed advies.
Maar algemeen advies gaat vooral over hoe belangrijk het team is. Dat is iets wat ik al heel vroeg van mijn mentoren heb geleerd. En omdat we in het begin met z'n drieën waren — de drie medeoprichters — was een van de beste adviezen die ik kreeg om in het begin geen mensen aan te nemen, als je begrijpt wat ik bedoel. Stel het aannemen van mensen zo lang mogelijk uit. Dat is belangrijk, omdat het ons als medeoprichters de kans gaf om met z'n drieën een cultuur op te bouwen, ons af te stemmen op het vlak van waarden en al het andere, en als bedrijf volwassener te zijn toen we mensen begonnen aan te nemen. Dus ik denk dat dat goed advies was.
Jeroen: Dat is absoluut solide advies. Ik zou mensen ook aanraden om dat te doen.
Xenia: Ja.
Jeroen: Nogmaals bedankt dat je te gast wilde zijn in Founder Coffee, Xenia. Het was geweldig om je erbij te hebben.
Xenia: Heel erg bedankt, Jeroen, dat je me hebt uitgenodigd. Mijn koffie is net op, dus perfect getimed.
Jeroen: Mooi!
Vond je het leuk? Lees Founder Coffee-interviews met andere oprichters. ☕
We hopen dat je deze aflevering leuk vond. Als dat zo is, beoordeel ons op iTunes!
👉 Je kunt @salesflare volgen op Twitter, Facebook en LinkedIn.
